<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152525000000503_I_C_000642_2020_Uz_2020-12-23_002">
   <signature>I C 642/20</signature>
   <date>2020-12-23 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2021-11-24 19:00:06.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15252500</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Łukasz Wilkowski</chairman>
   <judges>
      <judge>sędzia Łukasz Wilkowski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zadośćuczynienie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 - art. 14; art. 14 ust. 1; art. 14 ust. 2; art. 34)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 113; art. 113 ust. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 23; art. 24; art. 24 § 1; art. 436; art. 436 § 1; art. 446; art. 446 § 3; art. 446 § 4; art. 448; art. 448 zd. 2011; art. 481; art. 6; art. 65; art. 65 § 2; art. 822)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Sylwia Ziętara</recorder>
   <thesis>Wreszcie wskazać należy na treść art. 65 § 2 k.c., który to stanowi, iż w umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu. I tu istotny jest opisany na wstępie kontekst sytuacyjny, w którym zawierana była przedmiotowa ugoda i również aktualne oświadczenia obu stron procesu, iż w tamtym momencie zarówno powódka, jak i pozwany (co wynika z jego odpowiedzi na pozew) nie mieli świadomości istnienia roszczenia powódki o zadośćuczynienie z tytułu naruszenia jej dóbr osobistych. Skoro nie mieli takiej świadomości, to rzeczą oczywistą jest, iż ich wówczas wyrażoną zgodną wolą nie mogło być uregulowanie tej kwestii w przyszłości. Powódka nie mogła zrzec się roszczenia o którego istnieniu nie wiedziała ani ona, ani pozwany. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Łucja Łagocka</reviser>
   <publisher>Łucja Łagocka</publisher>
   <dateOfPublication>2021-11-24 19:00:06.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-11-24 04:36:33.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>