<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152525000000503_I_C_002068_2016_Uz_2017-05-08_001">
   <signature>I C 2068/16</signature>
   <date>2017-05-08 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-09-18 22:05:25.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15252500</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Łukasz Wilkowski</chairman>
   <judges>
      <judge>Łukasz Wilkowski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Dobra osobiste</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 1050; art. 203; art. 203 § 2; art. 204; art. 204 § 4; art. 355; art. 355 § 1; art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 - art. 18; art. 20)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 23; art. 24; art. 415; art. 43; art. 448)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 23 k.c., art. 24 k.c., art. 43 k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sąd. Justyna Wieteska</recorder>
   <thesis>Żądanie zaniechania takich działań jest uzasadnione zarówno w przypadku powstania stanu zagrożenia (roszczenie prewencyjne), jak już po dokonanym naruszeniu. Jednakże ocena istnienia stanu zagrożenia dokonana powinna być na podstawie obiektywnych kryteriów, tak samo jak ocena, czy doszło do naruszenia dóbr osobistych. Subiektywne przekonanie o możliwości naruszenia dobra osobistego nie jest wystarczającym uzasadnieniem żądania zaniechania naruszeń; konieczną przesłanką jest obiektywnie uzasadniona obawa naruszeń (wyr. SN z 26.2.1965 r., II CR 13/65, OSNCP 1965, Nr 10, poz. 174).  W przypadku uznania roszczenia o zaniechanie działań naruszających dobra osobiste, sąd nie może ograniczać się do ogólnikowego zakazu naruszania dóbr osobistych, ale powinien określić ściśle i precyzyjnie, od jakich czynności wstrzymać ma się osoba naruszająca dobra osobiste, aby orzeczenie mogło być wyegzekwowane w trybie art. 1050 lub 1051 KPC (zob. wyr. SN z 30.4.1970 r., II CR 103/70, OSPiKA 1971, Nr 4, poz. 83; wyr. SN z 9.7.1971 r., II CR 220/71, OSNCP 1972, Nr 1, poz. 19). Ponieważ żądanie zaniechania naruszeń ma charakter prewencyjny, sąd powinien zwracać szczególną uwagę, czy środki zabezpieczające pozostają adekwatne do możliwych skutków naruszenia (czy nie są nadmierne). </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Zawół-Wróblewska</reviser>
   <publisher>Anna Zawół-Wróblewska</publisher>
   <dateOfPublication>2017-09-18 22:05:25.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-09-18 14:42:03.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>