<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153000000000503_I_ACa_000338_2020_Uz_2020-06-22_001">
   <signature>I ACa 338/20</signature>
   <date>2020-06-22 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2020-08-26 22:00:05.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15300000</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Mariusz Tchórzewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Jerzy Nawrocki</judge>
      <judge>Mariusz Tchórzewski</judge>
      <judge>Magdalena Kuczyńska</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 102; art. 109; art. 109 § 2; art. 109 § 2 pkt. 5; art. 109 § 2 pkt. 6; art. 233; art. 233 § 1; art. 3; art. 327(1); art. 327(1) § 1; art. 327(1) § 1 pkt. 2; art. 373(1); art. 374; art. 378; art. 378 § 1; art. 385; art. 385 pkt. 1; art. 385 pkt. 2; art. 386; art. 386 § 1; art. 387; art. 387 § 2(1); art. 391; art. 391 § 1; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 2; art. 99)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 - art. 16; art. 16 ust. 5; art. 33; art. 33 ust. 1 a; art. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 362; art. 446; art. 446 § 3; art. 446 § 4)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 362 kc</legalBasis>
      <legalBasis>art.100 kpc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>1) przepis art. 362 kc. nie nakłada na Sąd obowiązku zmniejszenia należnego poszkodowanemu odszkodowania a jedynie daje taką możliwość,
2) art.100 kpc nie wymaga arytmetycznie dokładnego rozdzielnia kosztów procesu wg stosunku części  uwzględnionej do oddalonej, ale stawia słuszność jako zasadnicze kryterium rozłożenia kosztów,
3) art. 100 kpc pozwala na stosowanie tylko jednego algorytmu obliczenia wysokości kosztów procesu podlegających zasądzenia na rzecz strony. Istotą wskazanego algorytmu jest odniesienie stosunkowego rozdziału kosztów procesu do ich całości, co oznacza przyjęcie za podstawę obliczeń sumy poniesionych przez obie strony kosztów procesu (uiszczonych opłat i faktycznie poniesionych wydatków). W kolejnym kroku sumę tę dzieli się proporcjonalnie w stosunku, w jakim strony utrzymywały się ze swymi roszczeniami lub obronę i otrzymuje się w wyniku kwoty stanowiące udziały stron w całości kosztów procesu w danej sprawie. Jeżeli poniesione przez stronę koszty przewyższają obciążający ją udział zasądzenia na jej rzecz podlega stosowna różnica. Oznacza to, że art. 100 kpc nie pozwala na żadne wzajemne potrącania kwot kosztów należnych stronom, raz traktowanych jako wygrywyających sprawę w określonym procencie, a następnie jako przegrywających w procencie dopełniającym.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Magdalena Szymaniak</reviser>
   <publisher>Magdalena Szymaniak</publisher>
   <dateOfPublication>2020-08-26 22:00:05.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-08-26 12:05:24.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>