<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153000000000503_I_ACa_000869_2020_Uz_2021-11-08_003">
   <signature>I ACa 869/20</signature>
   <date>2021-11-08 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2021-12-02 21:31:42.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15300000</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Mariusz Tchórzewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Mariusz Tchórzewski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Bankowe prawo</themePhrase>
      <themePhrase>Kredyt</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 132; art. 132 § 1; art. 132 § 1(1); art. 227; art. 231; art. 232; art. 232 zd. 1; art. 232 zd. 2; art. 233; art. 233 § 1; art. 245; art. 316; art. 316 § 1; art. 327(1); art. 327(1) § 1; art. 328; art. 328 § 2; art. 373; art. 373 zd. 2; art. 373 § 1; art. 374; art. 374 zd. 1; art. 374 zd. 2; art. 378; art. 385; art. 386; art. 386 § 1; art. 386 § 2; art. 386 § 3; art. 386 § 4; art. 391; art. 391 § 1; art. 391 § 2; art. 391 § 2 pkt. 8; art. 6; art. 7; art. 825; art. 825 pkt. 1; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3; art. 99)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 - art. 75 c)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 271 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 123; art. 123 § 1; art. 123 § 1 pkt. 2; art. 353(1); art. 384; art. 384 § 1; art. 385(1); art. 385(1) § 1; art. 385(1) § 1 zd. 1; art. 385(1) § 2; art. 385(1) § 3; art. 385(1) § 3 zd. 2; art. 385(1) § 4; art. 385(3); art. 471; art. 5; art. 5 ust. 2; art. 6; art. 69; art. 88; art. 88 § 1; art. 88 § 2; art. 89; art. 918; art. 918 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.385 k.c</legalBasis>
      <legalBasis>art.75 pr.bank</legalBasis>
      <legalBasis>art.75c pr.bank</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>a.	. Brak jest przepisu prawa, który zabraniałby bankowi, po prawidłowym przeprowadzeniu postępowania upominawczego, ponownego wezwania dłużnika do zapłaty długu w tym samym piśmie, w którym zawarto oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytowej. Zakazu takiego nie statuuje żaden przepis Prawa bankowego;
b.	Tylko wtedy można mówić o niejednoznaczności oświadczenia banku o wypowiedzeniu umowy, gdy nie wiadomo kiedy nastąpią jego skutki, od kiedy biegnie 30-dniowy termin wypowiedzenia, jaka część zadłużenia będzie wymagalna z chwilą upływu tego terminu;
c.	Możliwość stosowania warunków potestatywnych przy jednostronnych czynnościach prawnokształtujących wprost dopuszcza się np. w warunkowych umowach przedwstępnych i innych tzw. umowach opcyjnych oraz — co istotne w sprawie — przy wypowiadaniu umów kredytowych przez banki, o ile tylko nie jest to czynność zaskakująca dłużnika (czyli był już uprzednio wezwany do spłaty zadłużenia przeterminowanego) i zastrzeżenie uczyniono na „korzyść dłużnika&quot;;
d.	Przepis art. 75c pr.bank. ma charakter gwarancyjny w tym znaczeniu, że czynność banku w postaci wypowiedzenia umowy nie będzie nigdy czynnością niespodziewaną i bank musi umożliwić kredytobiorcy w każdym przypadku spłatę należności wymagalnych, bez względu na źródło powstania zaległości i nie ma możliwości wypowiedzenia umowy, jeżeli kredytobiorca podejmie realizację postępowania naprawczego. Oznacza to, że dla oceny skuteczności wypowiedzenia umowy kredytowej przez bank po dniu 1.01.2016 r. istotne znaczenie ma de facto wypełnienie warunku z art. 75c ust. 1 pr.bank. Inaczej z kolei należy oceniać nakaz zawarty w art. 75c ust. 2 pr.bank. zobowiązujący bank do poinformowania kredytobiorcy niewypełniającego warunków udzielenia kredytu o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Norma art. 75c ust 2 pr.bank. nie wiąże się bezpośrednio i każdorazowo z kwestią skuteczności wypowiedzenia umowy przez bank, gdyż statuuje ona wyłącznie minimalny standard w zakresie powzięcia przez kredytobiorcę wiedzy o istnieniu procedury restrukturyzacji zadłużenia. W konsekwencji, wypowiedzenie umowy kredytowej przez bank dokonane w oparciu o normę art. 75 pr.bank. może być uznane za nieskuteczne tylko wtedy, gdy w realiach danej sprawy ustalono by, że kredytobiorca nie miał w ogóle świadomości o takiej procedurze.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Magdalena Szymaniak</reviser>
   <publisher>Magdalena Szymaniak</publisher>
   <dateOfPublication>2021-12-02 21:31:42.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-07-29 04:50:03.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>