<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153000000000503_I_ACa_000918_2021_Uz_2022-12-13_003">
   <signature>I ACa 918/21</signature>
   <date>2022-12-13 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2023-01-24 18:00:02.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15300000</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Mariusz Tchórzewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Mariusz Tchórzewski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Kredyt</themePhrase>
      <themePhrase>Nieważność umowy</themePhrase>
      <themePhrase>Bank</themePhrase>
      <themePhrase>Prawo Unii Europejskiej</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 1; art. 1 pkt. 2; art. 227; art. 233; art. 233 § 1; art. 235(2); art. 235(2) § 1; art. 235(2) § 1 pkt. 2; art. 278; art. 278 § 1; art. 368; art. 368 § 1; art. 368 § 1 pkt. 2; art. 368 § 1(1); art. 380; art. 385; art. 386; art. 386 § 2; art. 386 § 3; art. 386 § 4; art. 387; art. 387 § 2(1); art. 391; art. 391 § 1; art. 391 § 10; art. 391 § 10 ust. 1; art. 391 § 10 ust. 1 pkt. 2; art. 783; art. 840; art. 841; art. 841 § 1; art. 841 § 1 pkt. 1; art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 - art. 8)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 - art. 69; art. 69 ust. 1; art. 69 ust. 2; art. 69 ust. 2 pkt. 1; art. 69 ust. 2 pkt. 2; art. 69 ust. 2 pkt. 4; art. 69 ust. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 3; art. 353(1); art. 358; art. 358 § 2; art. 358(1); art. 358(1) § 2; art. 385(1); art. 385(1) § 1; art. 385(1) § 2; art. 385(1) § 4; art. 385(2); art. 58; art. 58 § 1; art. 58 § 2; art. 58 § 3; art. 6; art. 6 ust. 1; art. 65; art. 65 ust. 2; art. 65 § 2; art. 69; art. 69 ust. 1; art. 69 ust. 12; art. 69 ust. 2; art. 69 ust. 2 pkt. 2; art. 69 ust. 4; art. 7; art. 7 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe (Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 - art. 41)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 938 - art. 24; art. 32)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art .385^1^ k.c</legalBasis>
      <legalBasis>art.385 ^2^ kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Marcin Pasik</recorder>
   <thesis>a.	Ochrona konsumenta ma być pełna i realna, oderwana od pobudek, ocen, jego wiedzy z chwili zawarcia umowy — o ile tylko konsument takiej ochrony prawnej sobie zażyczy. Nie narusza to, zatem zasad proporcjonalności, czy pewności obrotu prawnego, gdyż prawodawcy krajowy i unijni wprost uznali, że możliwe, a nawet niekiedy konieczne jest istotne korygowanie lub nawet niweczenie stosunków zobowiązaniowych, w których interes konsumenta byłby (z różnych przyczyn, na różnych płaszczyznach) zagrożony;
b.	Obowiązek informacyjny w zakresie ryzyka kursowego powinien zostać wykonany w sposób jednoznacznie i zrozumiale unaoczniający konsumentowi, który z reguły posiada elementarną tylko znajomość rynku finansowego, że zaciągnięcie tego rodzaju kredytu jest bardzo ryzykowne, a efektem może być obowiązek zwrotu kwoty wielokrotnie wyższej, mimo dokonywanych regularnych spłat rat. Obowiązek informacyjny określany jest nawet w tych przypadkach, jako „ponadstandardowy&quot;, mający dać konsumentowi pełne rozeznanie, co do istoty transakcji;
c.	Przepisy prawa polskiego dotyczące ochrony konsumentów przed narzucanymi im przez przedsiębiorców nieuczciwymi warunkami umownymi muszą być wykładane w sposób odzwierciedlający przepisy implementowanej do polskiego porządku prawnego dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 roku w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Jednocześnie jedynym organem uprawionym do dokonywania wiążącej wykładni prawa unijnego pozostaje Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sądy krajowe mają obowiązek dokonywania prounijnej wykładni przepisów prawa krajowego w dziedzinach poddanych prawodawstwu unijnemu. Wiąże je wprost wykładnia przepisów prawa unijnego dokonana przez Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniach wydanych w trybie prejudycjalnym;
d.	Co do zasady wyklucza się, aby sąd krajowy mógł zmieniać treść nieuczciwych warunków zawartych w umowach;
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Magdalena Szymaniak</reviser>
   <publisher>Magdalena Szymaniak</publisher>
   <dateOfPublication>2023-01-24 18:00:02.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-06-27 10:03:03.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>