I AGa 96/23 2024-01-09 01:00:00.0 CET 2024-01-16 17:30:04.0 CET 15300000 503 SENTENCE Mariusz Tchórzewski Mariusz Tchórzewski Bezpodstawne wzbogacenie Powództwo Nieważność postępowania Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 45; art. 45 ust. 1) Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 187; art. 187 § 1; art. 187 § 1 pkt. 1; art. 187 § 1 pkt. 2; art. 187 § 1 pkt. 327(1); art. 187 § 379; art. 187 § 379 pkt. 5; art. 232; art. 232 zd. 1; art. 232 zd. 2; art. 233; art. 233 § 1; art. 233 § 278; art. 233 § 321; art. 245; art. 278; art. 278 § 1; art. 321; art. 321 § 1; art. 327(1); art. 327(1) § 1; art. 379; art. 379 pkt. 5; art. 385; art. 386; art. 386 § 2; art. 386 § 3; art. 386 § 4; art. 387; art. 387 § 2(1); art. 391; art. 391 § 1; art. 391 § 2; art. 391 § 2 pkt. 6; art. 647(1); art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 1(1); art. 98 § 3; art. 99) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 405; art. 410; art. 410 § 2; art. 411; art. 411 pkt. 1; art. 411 pkt. 481; art. 411 § 1; art. 411 § 2; art. 481; art. 481 § 1; art. 481 § 2; art. 6; art. 6 § 410; art. 6 § 73; art. 647(1); art. 647(1) § 4; art. 78; art. 78 zd. 2) art. 410, 411 k.p.c., art. 321 § 1, 379 k.p.c. starszy protokolant sądowy Anna Kłos a. Utrwalone jest stanowisko judykatury uznające za „powództwo" żądanie pozwu i przywołane przez powoda okoliczności faktyczne uzasadniające to żądanie. Stanowią one jedną całość. b. W świetle art. 321 § 1 k.p.c. Sądowi nie wolno zasądzić czegokolwiek na podstawie innego stanu faktycznego niż ten, który jest podstawą powództwa, zatem chodzi w tym przepisie o podstawę faktyczną, a nie o kwalifikację prawną. c. Brak uprzedzenia przez Sąd o zamierzonej zmianie podstawy prawnej żądania nie skutkuje automatycznie nieważnością postępowania z uwagi na pozbawienie strony możności obrony jej praw. d. Ogólne przesłanki bezpodstawnego wzbogacenia należy rozumieć specyficznie w przypadku nienależnego świadczenia, gdyż sam fakt spełnienia go uzasadnia roszczenie kondykcyjne. W takim przypadku nie zachodzi już potrzeba badania w procesie, czy i w jakim zakresie spełnione świadczenie wzbogaciło osobę, na rzecz której świadczono (accipiensa) oraz czy majątek świadczącego (solvensa) uległ zmniejszeniu. Uzyskanie nienależnego świadczenia samoistnie wypełnia przesłankę powstania wzbogacenia, a spełnienie tego świadczenia przesłankę zubożenia. e. Zwrot świadczenia nienależnego jest, wyłączony tylko wówczas, gdy spełniający świadczenie wiedział, że nie był do świadczenia zobowiązany. W judykaturze podkreśla się w związku z tym, że wątpliwości solvensa, nawet bardzo poważne, co do obowiązku spełnienia określonego świadczenia nie mogą być utożsamiane z pozytywną wiedzą o braku powinności spełnienia tego świadczenia. Magdalena Szymaniak Magdalena Szymaniak 2024-01-16 17:30:04.0 CET 2025-06-27 11:52:36.0 CEST