<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153000000001006_II_AKa_000056_2026_Uz_2026-04-28_003">
   <signature>II AKa 56/26</signature>
   <date>2026-04-28 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2026-05-29 20:30:13.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15300000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>SSA Agnieszka Pawłowska </chairman>
   <judges>
      <judge>SSA Leszek Pietraszko</judge>
      <judge>SSA Agnieszka Pawłowska </judge>
      <judge>SSO del. do SA Artur Achrymowicz</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Ustawa lutowa</themePhrase>
      <themePhrase>Represje</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 - art. 13; art. 8; art. 8 ust. 1; art. 8 ust. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1969 r. Nr 13, poz. 96 - rozdział 50)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 17; art. 17 § 1; art. 17 § 1 pkt. 7; art. 438; art. 438 pkt. 1; art. 438 pkt. 1 a; art. 438 pkt. 2; art. 438 pkt. 3; art. 438 pkt. 4; art. 439; art. 487 d; art. 552)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 8 ust. 4 ustawy lutowej</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Magdalena Pucer</recorder>
   <thesis>1.	skarżący zdaje się niewłaściwie rozumieć stosowanie w niniejszym postępowaniu zasad słuszności, które zgodnie z treścią art. 8 ust 4 ustawy lutowej powiązane zostały nierozerwalnie z możliwością ponownego uzupełniającego zasądzenia należności, ale jedynie w przypadku gdy uprzednio w wyniku rewizji nadzwyczajnej, kasacji lub wznowienia postępowania prawomocnie zasądzono już odszkodowanie/zadośćuczynienie;
2.	Ustawa lutowa nie daje podstawy do domagania się zadośćuczynienia za to, że po wyjściu na wolność osoba, która prowadziła działalność niepodległościową, była nękana przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa lub później Służby Bezpieczeństwa, czy dotknęły ją inne negatywne przeżycia związane z postrzeganiem jej osoby przez ówcześnie rządzącą partię komunistyczną i jej aparat represji;
3.	nie budzi wątpliwości, że zarówno fakty związane z odczuwaniem cierpień fizycznych będących konsekwencją odbywania kary więzienia, czy bicie i torturowanie E. Ł. w toku śledztwa, spowodowało poważną i stałą utratę zdrowia, czy też fakt, że w związku ze skazaniem ojciec wnioskodawców miał zachorować na różnego rodzaju dolegliwości, a także to, że przeżycia związane z osadzeniem odbiły się negatywnie na jego psychice, istniały w czasie, w którym wystąpiono z wnioskiem w sprawie Sądu Wojewódzkiego w Radomiu sygn. akt II Ko 28/98. Z tych względów nie mogły już stanowić ponownie podstawy rozstrzygnięcia Sądu orzekającego w sprawie.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Monika Marcyniuk</reviser>
   <publisher>Agnieszka Rejmak-Kozak</publisher>
   <dateOfPublication>2026-05-29 20:30:13.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2026-05-29 12:49:11.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>