<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153000000001006_II_AKa_000110_2017_Uz_2017-07-04_001">
   <signature>II AKa 110/17</signature>
   <date>2017-07-04 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-09-05 22:05:11.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15300000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>SSA Andrzej Kaczmarek</chairman>
   <judges>
      <judge>Barbara du Château</judge>
      <judge>Leszek Pietraszko</judge>
      <judge>Andrzej Kaczmarek</judge>
      <judge>SSA Andrzej Kaczmarek</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Rozprawa</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 148; art. 148 § 1; art. 25; art. 25 § 2; art. 25 § 3; art. 46; art. 46 § 2; art. 60; art. 60 § 1; art. 60 § 6; art. 60 § 6 pkt. 2; art. 63; art. 63 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 17; art. 17 § 1; art. 17 § 1 pkt. 4; art. 170; art. 170 § 1; art. 170 § 1 pkt. 2; art. 170 § 1 pkt. 366; art. 170 § 6; art. 171; art. 171 § 1; art. 171 § 6; art. 2; art. 2 § 1; art. 2 § 1 pkt. 1; art. 2 § 2; art. 201; art. 230; art. 230 § 2; art. 231; art. 231 § 1; art. 366; art. 366 § 1; art. 370; art. 373; art. 389; art. 389 § 1; art. 391; art. 391 § 1; art. 4; art. 410; art. 410 pkt. 1; art. 414; art. 414 § 1; art. 5; art. 5 § 2; art. 6; art. 7; rozdział 43)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 25 czerwca 1997 r. o świadku koronnym (Dz. U. z 1997 r. Nr 114, poz. 738 - )</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 370 k.p.k., art. 391 k.p.k.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Tryb kolejności przesłuchania świadka określa przepis art. 370 k.p.k., który wszak nie zakłada bierności sądu w procesie wyjaśnienia wszystkich okoliczności, na jakie dane źródło dowodowe zostało zgłoszone. Trzeba go też postrzegać w szerszej perspektywie, tj. w optyce przepisu art. 391 k.p.k, który uprawnia sąd do odczytania wcześniej składanych depozycji, między innymi, gdy świadek oświadczył, że nie pamięta okoliczności lub podaje odmienną, od pierwotnej, wersję zdarzenia. Kontrola merytorycznej zawartości zeznań świadka rozstrzyga się więc już w fazie jego spontanicznej wypowiedzi i jeżeli już wówczas zostaną stwierdzone przesłanki wymienione w przepisie art. 391 k.p.k., nie tylko możliwe jest, ale niezbędne, odczytanie przez sąd fragmentów jego poprzednich zeznań dla wyjaśnienia wątpliwości właśnie przed pytaniami stron. 
Skoro przepisy k.p.k. dopuszczają odstępstwo od zasady bezpośredniości przy przeprowadzaniu dowodów osobowych, to skorzystanie przez sąd z tego upoważnienia, w w sytuacji ziszczenia się wskazanych tam warunków, nie może być postrzegane jako jej naruszenie. Nie dochodzi również w ten sposób do pogwałcenia zasady kontradyktoryjności i prawa do obrony, jeżeli umożliwiono obrońcom zadawanie pytań w stosownym czasie i wedle przysługującej im kolejności. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Monika Marcyniuk</reviser>
   <publisher>Barbara Michoń</publisher>
   <dateOfPublication>2017-09-05 22:05:11.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-09-09 08:37:51.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>