II AKa 128/18 2018-06-14 02:00:00.0 CEST 2018-07-16 21:58:44.0 CEST 15300000 1006 SENTENCE, REASON Sędzia Beata Siewielec Beata Siewielec Wojciech Zaręba do Mariusz Jaroszyński Sędzia Beata Siewielec Skład sądu Bezwzględny powód odwoławczy Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 156; art. 156 § 1; art. 156 § 1 pkt. 2; art. 4; art. 4 § 1; art. 44; art. 44 § 2; art. 63; art. 63 § 1; art. 63 § 5; art. 69; art. 69 § 1; art. 69 § 2; art. 70; art. 70 § 2; art. 71; art. 71 § 1; art. 72; art. 72 § 1; art. 72 § 1 pkt. 1; art. 73; art. 73 § 2) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 28; art. 28 § 1; art. 28 § 2; art. 28 § 3; art. 28 § 4; art. 35; art. 35 § 1; art. 439; art. 439 § 1; art. 439 § 1 pkt. 2) art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; art. 28 k.p.k. Typizacja czynu jako występku czy zbrodni należy wyłącznie do sfery prawa materialnego. Do konkretnego czynu wyczerpującego znamiona jednego typu przestępstwa może odnosić się tylko jedna norma sankcjonująca i kategoryzująca czyn jako występek lub zbrodnię. Tym samym pojęcie zbrodni musi być identycznie definiowane na gruncie prawa materialnego i procesowego i z całą pewnością należy wykluczyć, że to samo przestępstwo będące przedmiotem danego postępowania podpada pod inną normę materialnoprawną określaną na potrzeby procesowe – w myśl jakichś innych kryteriów niż te wynikające z art. 4 § 1 k.k. Innymi słowy – zasada jedności norm prawa materialnego i procesowego eliminuje możliwość przyjęcia, że sprawa której przedmiot obejmuje czyn będący występkiem – należy jednocześnie do kategorii zbrodni na płaszczyźnie procesowej. Stanowisko takie jest ugruntowane w judykaturze (vide: uchwała Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2007 r. I KZP 34/06 opubl. OSNKW 2007/2/10, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2013 r. I KZP 25/12 opubl. OSNKW 2013/5/37, wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 listopada 2016 r. w sprawie II AKa 212/16 niepubl.). (...) Bezwzględna przyczyna odwoławcza polegająca na tym, że sąd był nienależycie obsadzony zachodzi wówczas, gdy skład sądu orzekającego w konkretnej sprawie jest różny od tego, który przewidziany jest w ustawie jako wyłączny do rozpoznawania określonej kategorii spraw, w sądzie danego szczebla – a taka sytuacja, jak wskazano, zaistniała w niniejszej sprawie. Monika Marcyniuk Barbara Michoń 2018-07-16 21:58:44.0 CEST 2018-07-17 00:15:59.0 CEST