<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153010000002003_IV_Ca_000207_2025_Uz_2025-06-23_001">
   <signature>IV Ca 207/25</signature>
   <date>2025-06-23 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2025-07-11 20:30:15.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15301000</courtId>
   <departmentId>2003</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Marek Gralec</chairman>
   <judges>
      <judge>Marek Gralec</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Nienależne świadczenie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.385 kpc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Jeżeli beneficjent umowy subwencji finansowej nie złożył nieprawdziwego oświadczenia, wskazując w sposób rzetelny charakter prowadzonej przez siebie działalności i podmiot udzielający subwencji mając pełną wiedzę w tym zakresie zdecydował o zawarciu umowy i wypłacie środków, to nie ma podstaw, aby domagać się od beneficjenta zwrotu subwencji, również w sytuacji, gdy podmiot udzielający subwencji na skutek interpretacji przepisów uznał w sposób następczy, że beneficjent nie był uprawniony do jej otrzymania. W takiej sytuacji §11 ust.13 regulaminu ubiega się o udział w programie rządowym &quot;Tarcza Finansowa Polskiego Funduszu Rozwoju dla Małych i Średnich Firm&quot;, zobowiązujący beneficjenta do zwrotu subwencji otrzymanej na podstawie nieprawdziwych oświadczeń, nie znajduje zastosowania.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Ewa Izydorska</reviser>
   <publisher>Aldona Gurtat</publisher>
   <dateOfPublication>2025-07-11 20:30:15.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-07-11 11:11:27.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>