I C 2478/18 2023-10-24 02:00:00.0 CEST 2024-11-28 18:00:04.0 CET 15301020 503 SENTENCE, REASON Sędzia Dariusz Wieński Sędzia Dariusz Wieński Akt notarialny Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 189; art. 316; art. 316 § 1; art. 98; art. 98 § 1) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 393; art. 393 § 1) art. 189 kpc Edyta Chaberek - Kowalczyk Twierdzenia W. R., na których opiera swe roszczenie o nieważności czynności prawnej, należy ocenić jako całkowicie chybione i dowolne, czyli pozbawione oparcia w materiale dowodowym. Natomiast fakty jakie powoływała D. P. na swoja obronę są w pełni zasadne i udowodnione. W ocenie Sądu powódka nie wykazała, aby złożone pod aktem notarialnym podpisy nie należały do niej, a także do jej męża. Pozwana D. P. – bezpośrednia uczestniczka czynności prawnej stwierdziła, że w kancelarii notarialnej stawiły się wszystkie układające się strony, notariuszowi okazano dowody osobiste, akt został odczytany i przez wszystkich, w tym W. R. i J. R. (1), podpisany. Zeznania te są zgodne z treścią przedmiotowego aktu notarialnego. Wynika z niego nadto, że notariusz ustaliła tożsamość stron. Nie bez znaczenia jest również waga aktu, w którym to umowa zniesienia współwłasności nieruchomości i darowizny została sporządzona. Jest to wszak akt notarialny, dokument o bardzo sformalizowanej i wyspecjalizowanej treści, sporządzony przez wysoko wykwalifikowanego prawnika, który z racji pełnionego zawodu jest osobą zaufania publicznego i korzysta z ochrony przysługującej funkcjonariuszom publicznym. Pomijając nawet zeznania pozwanej i notariusza, twierdzenia powódki o niepodpisaniu przez nią oraz jej męża umowy nie znalazły potwierdzenia w opinii grafologicznej. Ponadto, za niewiarygodnością twierdzeń i zarzutów powódki przemawia jej zachowanie po zawarciu tej umowy, albowiem powódka przeprowadziła sądowy podział majątku wspólnego i dział spadku po mężu w wyniku czego nabyła własność działki (...), a następnie dokonała podziału i rozporządzenia częściami tej działki, i wówczas nie kwestionowała ważności umowy z dnia 26 września 1997 roku. Mając na uwadze powyższe, powództwo podlegało oddaleniu (pkt I wyroku). Paweł Kęska Paweł Kęska 2024-11-28 18:00:04.0 CET 2024-11-28 15:07:54.0 CET