<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153010200002527_V_GC_000546_2024_Uz_2026-04-16_001">
   <signature>V GC 546/24</signature>
   <date>2025-07-18 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2026-04-20 18:40:18.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15301020</courtId>
   <departmentId>2527</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Monika Podgórska</chairman>
   <judges>
      <judge>sędzia Monika Podgórska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Kary umowne</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - )</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 483 § 1 k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Kamil Waniek</recorder>
   <thesis>Zastrzeżenie przez strony w zleceniu transportowym kary umownej w dostawie towaru, sprzeciwia się obowiązującym przepisom prawa, tj. przepisom zawartym w Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) mającymi charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących, kwestia odszkodowania za opóźnienie w dostawie towaru jest bowiem uregulowana przepisami tej konwencji, a zatem postanowienia umowne w tym zakresie jest nieważne.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Tomasz Wójcicki</reviser>
   <publisher>Tomasz Wójcicki</publisher>
   <dateOfPublication>2026-04-20 18:40:18.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2026-10-30 18:01:04.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>