<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153500000001006_II_AKa_000077_2015_Uz_2015-06-30_001">
   <signature>II AKa 77/15</signature>
   <date>2015-06-30 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2016-02-17 18:15:25.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15350000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Henryk Komisarski</chairman>
   <judges>
      <judge>Henryk Komisarski</judge>
      <judge>Marek Hibner</judge>
      <judge>Marek Kordowiecki</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Środki Zaskarżenia</themePhrase>
      <themePhrase>Bezwzględny Powód Odwoławczy</themePhrase>
      <themePhrase>Kara</themePhrase>
      <themePhrase>Nadzwyczajne Złagodzenie Kary</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 12; art. 270; art. 270 § 1; art. 286; art. 286 § 1; art. 294; art. 294 § 1; art. 65; art. 65 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 60 § 3 k.k., art. 376 § 2 k.p.k., art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sąd. Magdalena Ziembiewicz</recorder>
   <thesis>Przepis art. 60§3 k.k. obliguje sąd do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia. Przepis ten dotyczy więc sprawcy popełniającego przestępstwo w grupie osób. Sprawca bowiem, by skorzystać z tej instytucji, musi współdziałać z innymi osobami, tj. co najmniej dwiema i powinien przekazać informacje dotyczące tychże osób.

Na terminach 20.01.14 r., 27.01.14 r. i 30.06.14 r. prowadzono postępowanie dowodowe. Sąd Okręgowy zaś błędnie w stosunku do nieobecnych oskarżonych zastosował przepis art. 376§2 k.p.k., bowiem przepis ten pozwala na prowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego, który już złożył wyjaśnienia i nie stawił się na rozprawę odroczoną lub przerwaną bez usprawiedliwienia, ale w sytuacji, gdy oskarżony ten został zawiadomiony o terminie takiej rozprawy. Tymczasem oskarżone nie zostały zawiadomione o terminach rozprawy, mających miejsce 20.01.14 r., 27.01.14 r. i 30.06.14 r.

Przepis art. 117§2 k.p.k. wyraźnie stanowi, że czynności procesowej nie przeprowadza się m.in. wówczas, jeżeli osoba uprawniona nie stawiła się a brak dowodu, że została o niej powiadomiona. Skoro więc we wskazanych datach rozprawy brak było dowodu prawidłowego wezwania oskarżonych na te terminy rozprawy, to Sąd I instancji z obrazą art. 376§2 k.p.k. przeprowadził rozprawę pod ich nieobecność, która w tej sytuacji procesowej była obowiązkowa i nie pozwalała na odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 374§1 k.p.k.

Oczywistym w tej sytuacji procesowej jest, że Sąd I instancji podejmując decyzję na podstawie art. 376§2 k.p.k. bez dysponowania dowodem prawidłowego zawiadomienia obu oskarżonych o terminie rozprawy w dniach 20.01.14 r., 27.01.14 r. i 30.06.14 r. pozbawił oskarżone prawa do obrony na rozprawie głównej, na której ich udział był obowiązkowy.

Powyższe więc wskazuje na naruszenie przez Sąd I instancji obowiązku rozpoznania sprawy w obecności oskarżonego, o jakim mowa w art. 439§1 pkt 11 k.p.k., co doprowadziło do podjęcia z urzędu na mocy tego przepisu przez Sąd odwoławczy rozstrzygnięcia o uchyleniu zaskarżonego wyroku i przekazaniu sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w tej części.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Aneta Pochylska</reviser>
   <publisher>Julita Woźniak</publisher>
   <dateOfPublication>2016-02-17 18:15:25.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2026-09-09 01:00:26.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>