II AKa 77/15 2015-07-06 02:00:00.0 CEST 2016-02-17 18:15:25.0 CET 15350000 1006 REASON Środki Zaskarżenia Bezwzględny Powód Odwoławczy Kara Nadzwyczajne Złagodzenie Kary Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 17; art. 17 ust. 1) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 11 § 3; art. 12; art. 270; art. 270 § 1; art. 286; art. 286 § 1; art. 294; art. 294 § 1; art. 33; art. 33 § 2; art. 41; art. 41 § 2; art. 46; art. 46 § 1; art. 53; art. 60; art. 60 § 2; art. 60 § 3; art. 63; art. 63 § 1; art. 64; art. 64 § 2; art. 65; art. 65 § 1; art. 69; art. 69 § 1; art. 70; art. 70 § 1; art. 70 § 1 pkt. 1) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 117; art. 117 § 2; art. 143; art. 143 § 1; art. 143 § 1 pkt. 7; art. 167; art. 201; art. 210; art. 366; art. 366 § 1; art. 374; art. 374 § 1; art. 376; art. 376 § 2; art. 389; art. 389 § 1; art. 391; art. 391 § 1; art. 393; art. 393 § 1; art. 394; art. 394 pkt. 12; art. 394 § 2; art. 4; art. 410; art. 413; art. 413 § 2; art. 413 § 2 pkt. 1; art. 424; art. 424 § 1; art. 424 § 1 pkt. 1; art. 436; art. 437; art. 437 § 1; art. 438; art. 438 pkt. 2; art. 438 pkt. 3; art. 438 pkt. 4; art. 439; art. 439 § 1; art. 439 § 1 pkt. 11; art. 5; art. 5 § 2; art. 624; art. 624 § 1; art. 7) Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 1994 r. Nr 121, poz. 591 - ) art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. Przepis art. 60§3 k.k. obliguje sąd do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia. Przepis ten dotyczy więc sprawcy popełniającego przestępstwo w grupie osób. Sprawca bowiem, by skorzystać z tej instytucji, musi współdziałać z innymi osobami, tj. co najmniej dwiema i powinien przekazać informacje dotyczące tychże osób. Na terminach 20.01.14 r., 27.01.14 r. i 30.06.14 r. prowadzono postępowanie dowodowe. Sąd Okręgowy zaś błędnie w stosunku do nieobecnych oskarżonych zastosował przepis art. 376§2 k.p.k., bowiem przepis ten pozwala na prowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego, który już złożył wyjaśnienia i nie stawił się na rozprawę odroczoną lub przerwaną bez usprawiedliwienia, ale w sytuacji, gdy oskarżony ten został zawiadomiony o terminie takiej rozprawy. Tymczasem oskarżone nie zostały zawiadomione o terminach rozprawy, mających miejsce 20.01.14 r., 27.01.14 r. i 30.06.14 r. Przepis art. 117§2 k.p.k. wyraźnie stanowi, że czynności procesowej nie przeprowadza się m.in. wówczas, jeżeli osoba uprawniona nie stawiła się a brak dowodu, że została o niej powiadomiona. Skoro więc we wskazanych datach rozprawy brak było dowodu prawidłowego wezwania oskarżonych na te terminy rozprawy, to Sąd I instancji z obrazą art. 376§2 k.p.k. przeprowadził rozprawę pod ich nieobecność, która w tej sytuacji procesowej była obowiązkowa i nie pozwalała na odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 374§1 k.p.k. Oczywistym w tej sytuacji procesowej jest, że Sąd I instancji podejmując decyzję na podstawie art. 376§2 k.p.k. bez dysponowania dowodem prawidłowego zawiadomienia obu oskarżonych o terminie rozprawy w dniach 20.01.14 r., 27.01.14 r. i 30.06.14 r. pozbawił oskarżone prawa do obrony na rozprawie głównej, na której ich udział był obowiązkowy. Powyższe więc wskazuje na naruszenie przez Sąd I instancji obowiązku rozpoznania sprawy w obecności oskarżonego, o jakim mowa w art. 439§1 pkt 11 k.p.k., co doprowadziło do podjęcia z urzędu na mocy tego przepisu przez Sąd odwoławczy rozstrzygnięcia o uchyleniu zaskarżonego wyroku i przekazaniu sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w tej części. Aneta Pochylska Julita Woźniak 2016-02-17 18:15:25.0 CET 2026-09-09 01:00:27.0 CEST