<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153500000001006_II_AKa_000213_2016_Uz_2017-01-02_001">
   <signature>II AKa 213/16</signature>
   <date>2017-01-02 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2017-12-18 21:05:43.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15350000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>REASON</type>
   <chairman></chairman>
   <judges/>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Obrona konieczna</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 120; art. 120 § 15; art. 148; art. 148 § 1; art. 148 § 4; art. 25; art. 25 § 2; art. 25 § 3; art. 278; art. 278 § 1; art. 44; art. 44 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 433; art. 433 § 1; art. 434; art. 434 § 2; art. 440; art. 632; art. 632 pkt. 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 25 § 3 k.k.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie wyłączył zabójstwa z kategorii spraw w których unormowanie z art. 25 § 3 k.k. ma zastosowanie i nie jest rzeczą niniejszego postępowania, dywagowanie, czy unormowanie to, bardzo korzystne dla sprawy i z istoty swojej zapewne kontrowersyjne, zasługuje na społeczną aprobatę. Przepis ten jest tak skonstruowany, że wszędzie tam, gdzie występują objęte nim okoliczności, musi a nie może być zastosowany. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Rusinek</reviser>
   <publisher>Julita Woźniak</publisher>
   <dateOfPublication>2017-12-18 21:05:43.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-12-15 15:25:53.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>