<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153500000001006_II_AKa_000244_2016_Uz_2017-01-24_001">
   <signature>II AKa 244/16</signature>
   <date>2017-01-24 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2019-11-28 17:44:35.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15350000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Mariusz Tomaszewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Mariusz Tomaszewski</judge>
      <judge>do Agata Adamczewska</judge>
      <judge>Grzegorz Nowak – sprawozdawca</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 148; art. 148 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 203 § 1 k.p.k.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st.sekr.sąd. Magdalena Ziembiewicz</recorder>
   <thesis>W trakcie zarządzonej obserwacji psychiatrycznej biegli psychiatrzy nie mają rzeczywiście obowiązku bezpośredniego obserwowania badanego non stop bowiem z jednej strony jest to nierealne, z drugiej strony niezasadne bowiem wykluczałoby to stworzenie warunków, determinowanych miejscem wykonywania obserwacji, do swobodnego i naturalnego zachowania osoby poddanej obserwacji, a nie potencjalnie prowokujących lub wymuszających zachowań intencjonalnych mogących kamuflować rzeczywisty stan zdrowia osoby poddanej obserwacji zwłaszcza w kontekście kwestii jego poczytalności, tym bardziej, że nawet subiektywne poczucie poddania osoby obserwowanej jakimkolwiek naciskom mogłoby niweczyć cel tego dowody, jego wnikliwość i obiektywizm. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Rusinek</reviser>
   <publisher>Julita Woźniak</publisher>
   <dateOfPublication>2019-11-28 17:44:35.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-11-28 13:57:29.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>