<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153510350002503_V_C_000386_2020_Uz_2020-12-21_001">
   <signature>V C 386/20</signature>
   <date>2020-11-10 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2021-04-13 21:00:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15351035</courtId>
   <departmentId>2503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Kamil Antkowiak</chairman>
   <judges>
      <judge>Kamil Antkowiak</judge>
      <judge>sędzia Kamil Antkowiak</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zasady współżycia społecznego</themePhrase>
      <themePhrase>Domniemania faktyczne</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 - art. 30; art. 30 ust. 1; art. 30 ust. 1 pkt. 10; art. 30 ust. 1 pkt. 12)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 - dział 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 1025; art. 1025 § 1; art. 210; art. 210 § 2; art. 227; art. 230; art. 231; art. 232; art. 243(1); art. 243(2); art. 244; art. 244 § 1; art. 252; art. 253; art. 3; art. 320; art. 327(1); art. 327(1) § 1; art. 327(1) § 1 pkt. 1; art. 327(1) § 1 pkt. 2; art. 327(1) § 2; art. 98; art. 98 § 1; § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 353(1); art. 359; art. 359 § 1; art. 481; art. 481 § 1; art. 481 § 2; art. 481 § 2(1); art. 5; art. 509; art. 509 § 1; art. 510; art. 510 § 1; art. 512; art. 58; art. 58 § 1; art. 58 § 2; art. 6; art. 720; art. 720 § 1; art. 77(2))</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 231 kpc</legalBasis>
      <legalBasis>art. 5 kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>1. Skoro pozwany za okres  szerszy posiada znacznie wyższe zobowiązania publicznoprawne niż dochodzony w niniejszym postępowaniu dług cywilny, to tym samym również w drodze domniemania faktycznego, zgodnego z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, można przyjąć, że tym bardziej (a fortiori) nie spłacał on mniej chronionego zobowiązania prywatnego (argumentum a maiori ad minus).
2. Rzekoma sprzeczność umowy (art. 58 § 2 kc), czy dochodzonego roszczenia z zasadami współżycia społecznego (art. 5 kc) również nie wchodziła w grę, skoro strony umówiły się o odpłatny  charakter pożyczki w ramach swobody umów. Zresztą skoro pozwany podaje nieprawdę co do własnego ówczesnego adresu zamieszkania, czym łamie zapis art. 3 kpc, to nie może zasługiwać na ochronę prawną, zgodnie z  zasadą &quot;czystych rąk&quot;. Jeśliby zaś rzekomo było inaczej, to tertium non datur łamałby w ten sposób umowny obowiązek informacyjny, wykazując się tym samym, obok braku spłaty pożyczki, kolejną nielojalnością kontraktową. Wreszcie to sam pozwany wykazuje jedyny przedłożonymi przezeń dokumentami, że nie płaci również zobowiązań publicznoprawnych, czyli tym bardziej nie zasługuje na skorzystanie z wyjątkowej zasady słuszności</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Włodarz</reviser>
   <publisher>Sylwia Duda</publisher>
   <dateOfPublication>2021-04-13 21:00:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-04-13 08:59:59.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>