V C 1413/18 2020-11-23 01:00:00.0 CET 2021-11-09 19:00:05.0 CET 15351035 2503 SENTENCE, REASON SSR Przemysław Funka SSR Przemysław Funka Cesja Postępowanie cywilne Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 148(1); art. 148(1) § 1; art. 210; art. 210 § 2; art. 229; art. 230; art. 339; art. 339 § 2; art. 98; art. 98 § 1) art. 187 §1 pkt 2 k.p.c. art. 339 § 2 k.p.c. art. 230 k.p.c. w zw. z art. 229 k.p.c. 1. Zasadniczą kwestią w sprawie z powództwa cesjonariusza o zapłatę należności od dłużnika jest zindywidualizowanie przez powoda, jakiej wierzytelności dochodzi i wykazanie jej istnienia. Konieczne jest zatem przytoczenie konkretnych twierdzeń o faktach, obejmujących rodzaj dochodzonych należności ze wskazaniem postanowień umowy zawartej przez dłużnika z cedentem, uprawniających do ich naliczenia. Nie wystarcza udowodnienie samego nabycia wierzytelności w drodze przelewu, gdyż ta okoliczność potwierdza jedynie legitymację czynną powoda a nie zasadność dochodzonego roszczenia. Istnienia wierzytelności nie dowodzą wyciągi z ksiąg rachunkowych czy zestawienia faktur obejmujących przelewane wierzytelności. Źródłem, pozwalającym potwierdzić istnienie zobowiązania, jest konkretna umowa, zawarta przez strony, kreująca stosunek prawny między nimi i przewidująca ściśle określone obowiązki, w tym obowiązek zapłaty wynagrodzenia za świadczone usługi. Nie wystarczy więc przedstawić zestawienia faktur na konkretną kwotę, gdyż proces cywilny nie polega na dochodzeniu kwot z faktur, czy pozycji rachunkowych z ksiąg, tylko na dochodzeniu konkretnego świadczenia, mającego swe źródło w konkretnym postanowieniu umowy oraz konkretnym zdarzeniu, z którym umowa ta wiąże obowiązek jego spełnienia (np. udostępnienie abonentowi możliwości wykonywania połączeń telefonicznych w danym miesiącu w zamian za abonament o ściśle określonej wysokości). 2. Rygor przyznania faktów wynikający z art. 230 k.p.c. w zw. z art. 229 k.p.c. oraz rygor przyjęcia za prawdziwe twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie wynikający z art. 339 § 2 k.p.c. mogą być stosowane, gdy twierdzenia o faktach, przytoczone przez powoda, są konkretne i spójne. Anna Włodarz Sylwia Duda 2021-11-09 19:00:05.0 CET 2021-11-09 15:06:54.0 CET