I C 485/19 2020-01-29 01:00:00.0 CET 2022-05-04 20:00:03.0 CEST 15351045 503 SENTENCE, REASON Kajetan Kosterkiewicz Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 129; art. 129 § 3; art. 365; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3) Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 - art. 56; art. 56 ust. 1; art. 56 ust. 2) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 361; art. 361 § 1; art. 415; art. 416; art. 430) sekr. sąd. Jagoda Turkot W sytuacji gdy bank w sposób nieprawidłowy przyjął dyspozycję na rzecz osoby nieuprawnionej, to odpowiada wprawdzie na zasadzie winy w stosunku do tego uposażonego - ale tylko do takiej wysokości do jakiej odpowiadałby gdyby uposażony wpisany zostałby w sposób prawidłowy. Odpowiedzialność odszkodowawcza banku w sprawie niniejszej jest bowiem bezpośrednią pochodną jego odpowiedzialności względem składającego dyspozycję oraz uposażonego i to w sposób określony w treści art. 56 ust. 1 i 2 ustawy prawo bankowe. Winy pozwanego niewątpliwie należy upatrywać w zezwoleniu pracownika banku na wpisanie osoby nie należącej do kręgu podmiotów wymienionych w treści art. 56 ust. 1 ustawy, ale nie sposób uznać odpowiedzialności banku powyżej kwoty, która mogła być przez konsumenta objęta dyspozycją na wypadek śmierci. Magdalena Węglorz Magdalena Węglorz 2022-05-04 20:00:03.0 CEST 2022-05-04 12:51:46.0 CEST