I C 1016/19 2023-03-13 01:00:00.0 CET 2024-04-30 19:30:04.0 CEST 15351045 503 SENTENCE, REASON Kajetan Kosterkiewicz Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 66) Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 129; art. 129 § 3; art. 235(2); art. 235(2) § 1; art. 235(2) § 1 pkt. 2; § 1) Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 - ) Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 1997 r. Nr 129, poz. 844 - § 6) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 322; art. 361; art. 361 § 1; art. 361 § 2; art. 362; art. 415; art. 435; art. 435 § 1; art. 441; art. 441 § 1; art. 444; art. 444 § 1; art. 445; art. 445 § 1; art. 455; art. 481; art. 805; art. 805 § 2; art. 805 § 2 pkt. 1; § 1) Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 207; art. 207 § 2; art. 207 § 2 pkt. 1; art. 207 § 2 pkt. 2; art. 207 § 2 pkt. 3; art. 212) 8. Na pracowniku oraz pracodawcy spoczywa szereg obowiązków dotyczących dbałości o przestrzeganie zasad BHP, których celem jest zapewnienie ochrony zdrowia i życia osób przebywających wewnątrz zakładu produkcyjnego. Pozwany zakład pracy, a konkretniej – wyznaczeni przez niego pracownicy, za których ponosi odpowiedzialność – dopuścili do lekceważącego traktowania zasad poruszania się po ścieżkach przez ogół pracowników. Taki stan rzeczy nie powinien być dopuszczany, a każde przewinienie powinno być dostrzegane i konsekwentnie tłumione. Tymczasem pracodawca ignorował postulaty pracowników o zwiększenie liczby przejść dla pieszych lub założenie luster czy skargi n zbyt szybka jazdę wózków widłowych. Nadto, organizacja pracy i wysokie normy ilościowe skłaniały pracowników do wybierana krótszych tras i przechodzenia w miejscach niedozwolonych. Faktem notoryjnym jest, że natura ludzka człowieka skłaniać będzie ku prostszym rozwiązaniom i szukaniu skrótowych dróg. Dlatego organizacja pracy winna przewidywać tą okoliczność i antycypować skutki niewłaściwego podejścia do logistyki wewnątrz hali zakładowej. W strukturach pozwanego zakładu pracy zabrakło umiejętności przewidywania zachowań ludzkich, brak było przepisów regulujących wyłączenia pasa ruchu, przeszkolenia pracowników - szczególne operatorów wózków widłowych – w zakresie sytuacji nadzwyczajnych, niecodziennych, czy w końcu – umiejscowienie stanowiska na gotowe elementy daleko od miejsca ich wykonania za drogą dla pojazdów mechanicznych i wyznaczenia drogi na ręczne przewiezienie ciężkiego wózka niejako objazdem, a nie najkrótsza trasą. Suma tych elementów składała się na winę pracodawcy. Z kolei powódka jako pracownik naruszyła nie tylko zasady BHP ale też zasady doświadczenia życiowego wychodząc spiesznym krokiem na drogę przeznaczoną dla ruchu pojazdów mechanicznych w sytuacji utrudnionej widoczności. Powódka nie próbowała spojrzeć w prawą stronę drogi i to ona uderzyła w przejeżdżający wózek widłowy, powodując nawet jego chwilowe zachwianie. Już z zasad wpajanych w młodości wynika obowiązek rozejrzenia się przed wejściem na jezdnię, natomiast w przypadku gdy widok ten zasłaniają wysokie elementy, należy z wielką ostrożnością zbliżać się do drogi, obserwując jej lewą i prawą stronę. Zachowania obu podmiotów – powódki i pozwanego w równym stopniu przyczyniły się do wypadku, a sam wypadek był sumą winy każdego z nich. Gdyby nie panujące w hali rozprężenie w stosowaniu zasad poruszania się po ścieżkach i prawidłowa organizacja pracy, powódka nie mogłaby się znaleźć w miejscu wypadku. Podobnie – gdyby właściwie oznaczono zajęcie pasa ruchu i poinformowano pracowników – powódka i kierujący wózkiem zachowywaliby się bardziej ostrożnie. I wreszcie – gdyby powódka przestrzegała zasad poruszana się po ścieżkach – nie znalazłaby się w przedmiotowym miejscu, a gdyby prawidłowo rozejrzała się przed wejściem na drogę – zauważyłaby nadjeżdżający wózek. Opisane wyżej okoliczności doprowadziły Sąd do uznania że powódka przyczyniła się w 50% do samego zdarzenia a w konsekwencji do odniesione szkody i krzywdy. Magdalena Węglorz Magdalena Węglorz 2024-04-30 19:30:04.0 CEST 2024-04-30 12:00:06.0 CEST