<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="153515000000503_I_C_000505_2016_Uz_2019-03-01_001">
   <signature>I C 505/16</signature>
   <date>2019-03-01 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2019-03-11 18:29:57.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15351500</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Danuta Sawicz – Nowacka</chairman>
   <judges>
      <judge>Danuta Sawicz – Nowacka</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 471; art. 481; art. 483; art. 483 § 1; art. 484; art. 484 zd. 2011/4; art. 484 § 1; art. 484 § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>st.sekr.sąd Ewa Gzyl</recorder>
   <thesis>Sąd wziął pod uwagę wszelkie ustalone w sprawie okoliczności, które zwykle stanowią kryteria zmniejszenia kary umownej, jednak nie zdecydował się na jej zredukowanie. Należy mieć na względzie okoliczności, że pozwany nie chciał uznać swojej odpowiedzialności także na etapie postępowania sądowego upierając się przy stanowisku co do braku zawinienia występujących usterek. Ponadto Dyrektor powodowego archiwum wielokrotnie zwracał się do pozwanej spółki w sprawie usterek w rożnej formie i trybie, jednak pozwany opieszale i lekceważąco podchodził do prac naprawczych dachu, a Dyrektor dopiero nie widząc szansy na pozytywne załatwienie sprawy  wyznaczył ostateczny termin na usunięcie usterek.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Monika Wadecka</reviser>
   <publisher>Katarzyna Rejmann</publisher>
   <dateOfPublication>2019-03-11 18:29:57.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2026-09-14 00:08:04.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>