II Ka 99/15 2015-05-13 02:00:00.0 CEST 2016-01-13 18:15:28.0 CET 15400500 1006 SENTENCE, REASON SSO Arkadiusz Trojanowski SSO Arkadiusz Trojanowski SSO Janusz Szarek /spraw./ SSO Artur Lipiński Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 8) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 156; art. 156 § 1; art. 157; art. 157 § 1; art. 157 § 2; art. 158; art. 158 § 1; art. 46; art. 46 § 2) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 150; art. 150 § 1; art. 170; art. 173; art. 393; art. 4; art. 410; art. 424; art. 424 § 1; art. 424 § 2; art. 437; art. 437 § 1; art. 438; art. 438 pkt. 2; art. 438 pkt. 3; art. 449; art. 456; art. 5; art. 5 § 1; art. 5 § 2; art. 634; art. 636; art. 636 § 1; art. 7) art. 173 § 1 kpk sekr. sądowy Renata Walczak „Co prawda §5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2.06.2003 r. w sprawie warunków technicznych przeprowadzania okazania wskazuje, aby osoby przybrane powinny być w podobnym wieku, powinny mieć podobny wzrost, tuszę, ubiór i inne cechy charakterystyczne, to jak wynika z zeznań S. F. -policjanta dokonującego okazania, pokrzywdzony nie miał wątpliwości co do wskazania oskarżonych wśród osób okazywanych ( k. 179-180 ). Poza tym policjant ten wskazuje, że osoby te były zbliżone wiekiem i wyglądem i przyznaje, iż byli to uczniowie. Przepisy cytowanego wcześniej rozporządzenia wyłączają jedynie spośród osób okazywanych funkcjonariuszy organu dokonującego tych czynności, stąd z czynności tej uczniowie nie są wyłączeni. Jest to o tyle logiczne, że pokrzywdzony wskazywał na osoby młode jako sprawców pobicia go, zaś pomiędzy oskarżonymi i osobami przybranymi do okazania nie ma aż tak dużej bariery wiekowej zwłaszcza, że pomimo wieku biologicznego można wyglądać na więcej lat niż się ma rzeczywiście i okoliczność ta dotyczy zarówno osób okazywanych jak i oskarżonych. Pokrzywdzony jednak w obu przypadkach rozpoznał oskarżonych jako sprawców pobicia go, natomiast nie rozpoznał jako sprawcy pobicia D. G. (k. 30 ), co ma duże znaczenie przy ocenie tego dowodu w sprawie. Zarzut ten dziwi natomiast jeśli weźmie się pod uwagę, że oskarżeni są osobami młodymi. W tej sytuacji słusznie Sąd I instancji oddalił wniosek dowodowy w zakresie dopuszczenia dowodu z zeznań osób, które były okazywane w sprawie. Dowód taki bowiem miałby znaczenie jeżeli oskarżeni nie byliby w ogóle na miejscu zdarzenia i zostaliby wskazani przez pokrzywdzonego, w tym jednak przypadku oskarżeni byli na miejscu zdarzenia, a ich wskazanie przez pokrzywdzonego jako sprawców pobicia uprawdopodobnia dodatkowo podawanie podczas okazania szczegółów przez pokrzywdzonego, czy to wyglądu każdego z oskarżonych, czy podawanie w jakiej fazie zdarzenia i gdzie go uderzali. Zatem te dwa okazania ( k. 26-29 ) mają wartość dowodową". Gabriela Szymańska Gabriela Szymańska 2016-01-13 18:15:28.0 CET 2016-01-13 11:05:59.0 CET