<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154005000001006_II_Ka_000200_2017_Uz_2017-07-10_001">
   <signature>II Ka 200/17</signature>
   <date>2017-07-10 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2020-01-16 18:10:05.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15400500</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Arkadiusz Trojanowski</chairman>
   <judges>
      <judge>Mariusz Hanus</judge>
      <judge>Janusz Szarek /spraw./</judge>
      <judge>Arkadiusz Trojanowski</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 17; art. 17 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 279; art. 279 § 1; art. 288; art. 288 § 1; art. 291; art. 291 § 1; art. 291 § 2; art. 63; art. 64; art. 64 § 2; art. 91; art. 91 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 4; art. 410; art. 420; art. 420 § 1; art. 424; art. 424 § 1; art. 424 § 1 pkt. 1; art. 435; art. 437; art. 437 § 1; art. 437 § 2; art. 438; art. 438 pkt. 1; art. 438 pkt. 2; art. 438 pkt. 3; art. 438 pkt. 4; art. 455; art. 456; art. 624; art. 624 § 1; art. 7)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 435 k.p.k.</legalBasis>
      <legalBasis>art. 455 k.p.k.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr. sądowy Renata Walczak-Wójcik</recorder>
   <thesis>Rozpoznając sprawę Sąd Odwoławczy w trybie art. 455 k.p.k. zauważył konieczność poprawienia błędnej kwalifikacji czynów przypisanych oskarżonym C. Ł. w pkt I wyroku oraz oskarżonemu P. Z. w pkt III wyroku, uznając, że czyny te stanowią ciągi przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., z art. 279 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za te czyny na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. skazał oskarżonych C. Ł. i P. Z. na kary po 2 lata pozbawienia wolności każdego z nich. Orzeczenie to spowodowało konieczność uchylenia orzeczenia o karach łącznych wymierzonych tym oskarżonym. Oskarżeni popełnili bowiem kilka przestępstw, a krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem tej samej sposobności. Pozwoliło to na wymierzenie tym oskarżonym niższych kar pozbawienia wolności. 
W pozostałej części natomiast zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 
W odniesieniu do oskarżonego P. Z. , który nie składał apelacji wyrok został zmieniony na podstawie art. 435 k.p.k., gdyż te same względy co do zmiany zaskarżonego wyroku wobec oskarżonego C. ł. przemawiały za zmianą wyroku wobec P. Z., który apelacji nie składał (porównaj: wyrok SA w Łodzi z dnia 9 czerwca 2008 r. II AKa 204/07, Prok. I Pr. - wkł. 2009, nr 5, poz. 43, LEX nr 491915). &quot;Ratio legis tego przepisu polega bowiem  na zagwarantowaniu wewnętrznej sprawiedliwości orzeczenia wydanego w stosunku do więcej niż jednego oskarżonego&quot; (wyrok SN z dnia 21 września 2010 r., II KK 49/10, OSNwSK 2010, poz. 1754). </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Gabriela Szymańska</reviser>
   <publisher>Gabriela Szymańska</publisher>
   <dateOfPublication>2020-01-16 18:10:05.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-01-16 11:56:14.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>