<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154005000001006_II_Ka_000219_2015_Uz_2015-10-13_001">
   <signature>II Ka 219/15</signature>
   <date>2015-10-13 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2016-04-05 19:42:38.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15400500</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>SSO Wiesław Ruszała</chairman>
   <judges>
      <judge>SSO Mariusz Hanus</judge>
      <judge>SSO Wiesław Ruszała</judge>
      <judge>SSO Janusz Szarek</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 17; art. 17 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 - art. 29; art. 29 ust. 1)</reference>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 - § 14; § 14 ust. 2; § 14 ust. 2 pkt. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 157; art. 157 § 1; art. 177; art. 177 § 1; art. 69; art. 69 § 1; art. 69 § 2; art. 70; art. 70 § 1; art. 70 § 1 pkt. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 437; art. 437 § 1; art. 438; art. 438 pkt. 2; art. 438 pkt. 3; art. 438 pkt. 4; art. 449; art. 456; art. 477; art. 5; art. 5 § 2; art. 624; art. 624 § 1; art. 627; art. 634; art. 636; art. 636 § 1; art. 7)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>177 § 1 kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr. sądowy Gabriela Szymańska-Such</recorder>
   <thesis>„ .... pokrzywdzona przechodząc przez jezdnię nie zachowała wymaganych środków ostrożności i nie widziała nadjeżdżających z jej prawej i lewej strony samochodów, pomimo że w zasięgu jej widoczności był samochód kierowany przez J.R.. Fakt ten został potwierdzony przez oskarżycielkę posiłkową w pierwszym zeznaniu, co już świadczy o tym, iż niedostatecznie obserwowała ona drogę. Poza tym zważywszy na wymiary autobusu , pojazd ten także ograniczał widoczność drogi dla pieszej N.R. od strony , z której nadjeżdżał oskarżony, stąd nie mając tej widoczności nie mogła ona przechodzić przez jezdnię. Słusznie podnosi to biegły A. O. w swej opinii przyjmując, iż nie zachowała ona szczególnej ostrożności, w sposób niewłaściwy obserwując stan zajętości jezdni., przez co przyczyniła się do zaistnienia wypadku drogowego. Nie zauważa tego skarżąca, ale biegły T. P. w swej opinii w jednym z jej wariantów stwierdził, że pokrzywdzona wychodząc spoza autobusu mogła przyczynić się do wypadku, naruszyła zasadę szczególnej ostrożności. Stąd też zarzuty apelacyjne o braku przyczynienia się pokrzywdzonej do zaistnienia wypadku drogowego, a wyłącznej winy w tym zakresie oskarżonego, nie mogą zostać uwzględnione&quot;.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Gabriela Szymańska</reviser>
   <publisher>Gabriela Szymańska</publisher>
   <dateOfPublication>2016-04-05 19:42:38.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2016-04-05 12:54:38.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>