II Ka 262/15 2015-08-26 02:00:00.0 CEST 2016-02-25 18:00:27.0 CET 15400500 1006 SENTENCE, REASON SSO Arkadiusz Trojanowski SSO Arkadiusz Trojanowski SSO Janusz Szarek /spraw./ SSO Artur Lipiński Znamiona Czynu Zabronionego Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - § 13; § 13 ust. 1) Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (Dz. U. z 1991 r. Nr 55, poz. 236 - art. 26; art. 26 ust. 2) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 18; art. 18 § 1) Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 - art. 1998/3; art. 26; art. 26 ust. 2) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 410; art. 437; art. 437 § 1; art. 438; art. 438 pkt. 1; art. 438 pkt. 2; art. 440; art. 449; art. 454; art. 454 § 1; art. 456; art. 626; art. 626 § 1; art. 627; art. 7) art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych sekr. sądowy Renata Walczak „Aby osobę można było nazwać kierującą strajkiem, to musiałaby mieć na niego realny wpływ. Chodzi zatem o podjęcie decyzji o zaistnieniu strajku, o terminie jego rozpoczęcia, o formie wykonywania, o podejmowanych zachowaniach i o możliwości podjęcia wiążącej decyzji o jego zakończeniu. W doktrynie podkreśla się zwłaszcza, iż osoba kierująca strajkiem musi mieć możliwość panowania nad rozwojem i przebiegiem akcji zorganizowanej niezgodnie z przepisami ustawy, a istotnym elementem kierowania jest to, że od decyzji tej osoby łub osób zależy realizacja bądź nawet przerwanie całej akcji strajkowej (vide: Chrabowska A., artykuł Z Prob. PPiPS 1994/11/35). Żadnemu z oskarżonych nie da się przypisać ani jednego atrybutu władztwa nad strajkiem, co wykluczało przyjęcie ich winy. W tym miejscu dodać należy, że przyjęcie przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że Komitet (...) po powrocie w dniu 22 sierpnia 2012 r. od Starosty K. „podjął się kierowania akcją protestacyjną prowadzoną przez pracowników" ( k. 260-261) oznacza w rzeczywistości reprezentowanie pracowników w sporze z pracodawcą ( k. 266 ), a nie realną możliwość panowania nad strajkiem, czy też nawet możliwość jego zakończenia w każdym czasie. Jest to uzasadnione chociażby spontanicznym charakterem akcji strajkowej, stąd z samego faktu reprezentacji pracowników przez Komitet (...), prowadzenia rozmów w imieniu załogi po zaproszeniu oskarżonych przez Zarząd (...), nic może być traktowany jako kierowanie strajku w rozumieniu art. 26 ust. 2 u.o.r.s.z. Nie wynika to z materiału dowodowego zebranego w sprawie, zaś budowanie kwestii przywództwa strajku i wskazywanie w tym zakresie na oskarżonych przez oskarżyciela posiłkowego, jest jedynie dowolną interpretacją faktów". Gabriela Szymańska Gabriela Szymańska 2016-02-25 18:00:27.0 CET 2016-02-25 13:19:22.0 CET