I C 81/18 2018-06-19 02:00:00.0 CEST 2018-07-31 22:10:06.0 CEST 15400505 503 SENTENCE Dorota Myśliwiec Dorota Myśliwiec Cesja Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 232; art. 339; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 245; art. 509; art. 510; art. 6; art. 720) art. 6 kc, art. 509 kc starszy sekretarz sądowy Stanisława Synowiec Charakter przyczynowy umowy przelewu wynika z treści art. 510 k.c. (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 października 1999 r., III CKN 399/98, LEX nr 1218257). Mając to na uwadze stwierdzić należy, że jednostronne oświadczenie zbywcy wierzytelności (k.22) w przedmiocie potwierdzenia przeniesienia tytułu prawnego do wierzytelności nie może zastępować dokumentu w postaci umowy, obejmującej oświadczenia obu stron czynności prawnej. Dowód w tej postaci nie pozwala wysnuć jakichkolwiek ustaleń w przedmiocie oświadczenia woli złożonego przez drugą stronę czynności prawnej, a tym samym nie czyni zadość obowiązkowi wykazania skutecznego nabycia wierzytelności. Godzi się również zauważyć, że ocena skuteczności przeniesienia praw do wierzytelności jest rzeczą Sądu orzekającego, a nie zbywcy jako strony czynności prawnej. Tym samym złożone w dniu 10.04.2017 r. pisemne oświadczenie (k.22) członków zarządu wierzyciela pierwotnego – IPF Polska Sp. z o.o. jako inkorporujące jedynie oświadczenia wiedzy zbywcy, nie stanowi dostatecznej podstawy do wnioskowania o skuteczności nabycia przez powoda praw do spornej wierzytelności. W zaistniałych okolicznościach, na podstawie art. 720 k.c. w zw. z art. 509 k.c. oraz art. 6 k.c. i 232 k.p.c. orzeczono jak w pkt. I wyroku. Anna Wojtunik Halina Klimowicz 2018-07-31 22:10:06.0 CEST 2018-07-31 10:24:00.0 CEST