<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154005050000503_I_C_000507_2018_Uz_2019-02-06_001">
   <signature>I C 507/18</signature>
   <date>2019-02-06 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2019-03-25 18:30:05.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15400505</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Grzegorz Wanat</chairman>
   <judges>
      <judge>Grzegorz Wanat</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Wyrok zaoczny</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 145 - art. 6; art. 6 ust. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 129; art. 129 § 1; art. 129 § 2; art. 129 § 2(1); art. 232; art. 308; art. 339; art. 339 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 - art. 4; art. 4 ust. 1 b)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 - art. 7)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 509; art. 509 § 1; art. 6; art. 720; art. 720 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 339 § 2 kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>starszy sekretarz sądowy Anna Wojtunik</recorder>
   <thesis>Sąd miał na uwadze, że w sporach z konsumentami należy zachować szczególną ostrożność przy ocenie ewentualnego przyjęcia za prawdziwe twierdzeń, zawartych w pozwie, zwłaszcza w sprawach, w których konsument nie podejmuje jakiejkolwiek obrony. Przy czym za niedopuszczalne należy uznać rozumowanie, zgodnie z którym z samego faktu milczenia pozwanego można wnioskować o potwierdzeniu przez niego prawdziwości twierdzeń powoda. Stąd za minimum w tego rodzaju sprawach należy uznać obowiązek przedstawienia umów, potwierdzających istnienie wierzytelności 
i legitymacji czynnej do jej dochodzenia przez powoda. Podkreślić przy tym należy, że sama możliwość wydania wyroku zaocznego nie zmienia rozkładu ciężaru dowodu, określonego w powołanych przepisach art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Wojtunik</reviser>
   <publisher>Halina Klimowicz</publisher>
   <dateOfPublication>2019-03-25 18:30:05.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-03-25 15:25:43.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>