<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154005050000503_I_C_000563_2018_Uz_2019-02-05_001">
   <signature>I C 563/18</signature>
   <date>2019-02-05 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2019-03-25 18:30:05.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15400505</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Dorota Myśliwiec</chairman>
   <judges>
      <judge>Dorota Myśliwiec</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Cesja</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 232; art. 244; art. 244 § 1; art. 244 § 2; art. 245; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 509; art. 509 § 1; art. 510; art. 511; art. 6; art. 720; art. 720 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.509 kc,6 kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>starszy sekretarz sądowy Stanisława Synowiec</recorder>
   <thesis>Umowa przelewu  wierzytelności  może być co prawda zawarta w dowolnej formie, jeżeli jednak wierzytelność będąca przedmiotem przelewu jest stwierdzona pismem- tak jak w niniejszej sprawie- przelew jej również powinien być pismem stwierdzony ( art.511k.c.).Ustawodawca w powołanej normie prawnej  mówi o &quot; stwierdzeniu&quot; przelewu wierzytelności pismem, tj. odnosi się do istnienia pisma stwierdzającego, że umowa  przelewu została  przez strony zawarta. &quot; Stwierdzenie pismem&quot; nie odnosi się zatem do formy czynności prawnej a jedynie do istnienia pisma stwierdzającego, że umowa  przelewu została przez strony zawarta. W analizowanym  wypadku treść oświadczenia stron o cesji wierzytelności nie jest dostatecznym dowodem  dokonania cesji przedmiotowej wierzytelności. Dokument ten stanowi jedynie dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie( art. 245 k.p.c.), nie jest natomiast &quot; stwierdzeniem&quot; przelewu wierzytelności. Nie konkretyzuje ono dostatecznie  czynność prawnej, z której  miałoby wynikać następstwo prawne powoda, w szczególności  nie wskazuje nawet daty owej czynności prawnej. Jak każdy dokument nieurzędowy  w rozumieniu art.244 par.1 i 2 kpc  oświadczenie to podlega  kontroli co do prawidłowości wskazanych w nim faktów. W  sytuacji zakwestionowania przez pozwanego legitymacji czynnej powoda, winien on  udowodnić fakt nabycia przedmiotowej  wierzytelności w drodze  umowy o  rozporządzającym skutku. Należy mieć na uwadze , że przelewy wierzytelności są obecnie  zjawiskiem powszechnym i na rynku jest wiele podmiotów zajmujących się  masowym skupowaniem wierzytelności. Część wierzytelności  wobec  konsumentów, którym ustawodawca dale przecież szczególną ochronę , jest przedmiotem  czasem nawet  wielokrotnych umów cesji i to w bliskich odstępach czasowych. Okoliczności te  sprawiają, że wykazanie faktu cesji wierzytelności przysługującej przedsiębiorcy wobec konsumenta, nie może budzić żadnych  wątpliwości. Stąd  też  niedostateczne określenie czynności prawnej- przelewu- a w szczególności  brak informacji  odnośnie  formy dokonanej czynności prawnej, daty jej zawarcia, czy  spełnienia  warunku  zapłaty  ceny, dyskwalifikuje  wartość dowodową przedłożonego oświadczenia.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Czesława Kois</reviser>
   <publisher>Halina Klimowicz</publisher>
   <dateOfPublication>2019-03-25 18:30:05.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-03-25 15:23:25.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>