I C 770/18 2018-11-06 01:00:00.0 CET 2019-05-23 13:26:04.0 CEST 15400505 503 SENTENCE Dorota Myśliwiec Dorota Myśliwiec Cesja Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 232; art. 339; art. 339 § 1; art. 339 § 2; art. 340; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 117; art. 117 § 1; art. 117 § 2; art. 117 § 2(1); art. 1171; art. 1171 § 1; art. 118; art. 387; art. 387 § 1; art. 509; art. 509 § 1; art. 6) art. 6 kc starszy sekretarz sądowy Stanisława Synowiec W przedmiotowej sprawie powód będąc podmiotem, którego istotną częścią działalności jest skupowanie wierzytelności pieniężnych na masową skalę, z uwagi na zakres prowadzonej działalności winien w sposób szczególny i niewątpliwy wykazać, że nabył ze skutkiem prawnym tę konkretną, określoną wierzytelność wobec wskazanej osoby. Tymczasem, będąc reprezentowanym przez zawodowego pełnomocnika, w żaden sposób nie wykazał, że nabył wierzytelność opisaną w pozwie. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 6 k.c., ciężar udowodnienia twierdzenia faktycznego spoczywa na tej stronie, która z tego twierdzenia wywodzi skutki prawne. Stosownie zaś do treści art. 232 k.p.c. to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Oznacza to, że obecnie Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postępowania dowodowego, a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej żądania ponosi powód. Anna Wojtunik Halina Klimowicz 2019-05-23 13:26:04.0 CEST 2019-05-13 17:07:22.0 CEST