<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154005050000503_I_C_001212_2017_Uz_2018-01-09_001">
   <signature>I C 1212/17</signature>
   <date>2018-01-09 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2018-02-26 21:07:38.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15400505</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>REGULATION, SENTENCE</type>
   <chairman>Dorota Myśliwiec</chairman>
   <judges>
      <judge>Dorota Myśliwiec</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Cesja</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 232; art. 245; art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 118; art. 509; art. 513; art. 6)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 509 kc. 232 kpc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>starszy sekretarz sądowy Stanisława Synowiec</recorder>
   <thesis>Powód, jako strona na której ciążył obowiązek dowodowy w tym zakresie, nie przedłożył dokumentów na okoliczność nabycia wierzytelności dochodzonej w pozwie - w szczególności umowy przelewu wierzytelności, na jaką się powołuje. Brak tego dokumentu źródłowego niweczy legitymację procesową powoda, albowiem samo odwołanie się do faktu zawarcia umowy przelewu w treści wezwanie do zapłaty, czy wyciągu z ksiąg rachunkowych, jest niewystarczające. Są to pisma pochodzące od samego zainteresowanego, na podstawie których nie sposób ustalić, czy doszło do zawarcia umowy cesji i co stanowiło jej przedmiot.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Wojtunik</reviser>
   <publisher>Halina Klimowicz</publisher>
   <dateOfPublication>2018-02-26 21:07:38.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2018-02-26 09:29:25.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>