<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154005050000503_I_C_001429_2017_Uz_2019-02-12_001">
   <signature>I C 1429/17</signature>
   <date>2019-02-12 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2019-03-25 18:30:05.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15400505</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Dorota Myśliwiec</chairman>
   <judges>
      <judge>Dorota Myśliwiec</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Przedawnienie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 - art. 1; art. 492)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 129; art. 129 § 3; art. 2; art. 2 § 2; art. 232; art. 244; art. 252; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 117; art. 117 § 2; art. 359; art. 359 § 2(1); art. 385(1); art. 481; art. 481 § 2(1); art. 509; art. 509 § 1; art. 509 § 2; art. 6; art. 917; § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.117§2kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Wysowska</recorder>
   <thesis>Odnosząc się  zatem  do podniesionego przez pozwaną  zarzutu przedawnienia, stwierdzić należy, że złożone  w ugodzie  oświadczenie pozwanej  nosi znamiona  zrzeczenia się zarzutu przedawnienia w rozumieniu art. 117 par.2 k.c. Istotne jest to, że pozwana podpisując ugodę zobowiązała się spełnić konkretne zobowiązanie pieniężne, którego termin przedawnienia już upłynął. Uznała zarówno  fakt istnienia zadłużenia  wobec banku, jak i fakt nabycia  wierzytelności przez fundusz. Tym samym- w sposób dorozumiany- zamanifestowała  wolę zrzeczenia się korzystania  z zarzutu przedawnienia.
Przewidziana  w art. 117 par. 2  możliwość zrzeczenia się przez dłużnika korzystania z przedawnienia jest jego uprawnieniem osobistym. W wyroku z 3 lipca 1997r.I CKN 186/97                 ( LexisNexis nr 1546762), Sąd  Najwyższy uznał, że zawarcie ugody w której pozwany uznał przedawnione roszczenie , oznacza zrzeczenie  się zarzutu przedawnienia. Zrzeczenie się zarzutu przedawnienia powoduje przekształcenie- z mocy prawa--zobowiązania  naturalnego  z powrotem w  zaskarżalne roszczenie. Takiego  skutku materialnoprawnego nie niweczy oświadczenie o cofnięciu  uznania, gdyż oświadczenie  takie, jakkolwiek ma znaczenie procesowe, nie  zmienia  stanu  materialnoprawnego dotyczącego zasadności  roszczeń ( wyrok SN z 6 listopada 1975r.I PRN 32/75, LexisNexis nr 325894, OSPiKA 1976, nr 9 por.168).</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Czesława Kois</reviser>
   <publisher>Halina Klimowicz</publisher>
   <dateOfPublication>2019-03-25 18:30:05.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-03-25 15:22:48.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>