I Ns 621/11 2017-05-15 02:00:00.0 CEST 2017-08-24 22:05:25.0 CEST 15400505 503 DECISION Andrzej Sepioł Andrzej Sepioł Zasiedzenie Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 1989 r. Nr 30, poz. 163 - art. 33; art. 33 ust. 3; art. 34; art. 34 ust. 2; art. 36) Ustawa z dnia 30 maja 1962 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 1962 r. Nr 34, poz. 158 - ) Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 - ) Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 - § 7; § 7 pkt. 1) Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 13; art. 13 § 2; art. 174; art. 174 § 1; art. 174 § 1 pkt. 1; art. 177; art. 177 § 1; art. 177 § 1 pkt. 1; art. 199; art. 199 § 1; art. 199 § 1 pkt. 1; art. 232; art. 3; art. 520; art. 520 § 1; art. 520 § 2; art. 520 § 3) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Przepisy wprowadzające kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 94 - art. 1; art. 1 § 1; art. 1 § 2; art. 10; art. 50) Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 113; art. 113 ust. 1; art. 80; art. 80 ust. 1; art. 83; art. 83 ust. 2) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 153; art. 172; art. 172 § 2; art. 6) Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 - ) Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe (Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 - art. 50; art. 50 § 2) Ustawa z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 250 - art. 1; art. 1 ust. 2; art. 2) Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229 - art. 10; art. 10 ust. 1 a; art. 11; art. 11 ust. 1; art. 11 ust. 1 pkt. 4; art. 12; art. 12 ust. 1; art. 14; art. 14 a; art. 14 ust. 1; art. 15; art. 15 ust. 1; art. 15 ust. 1 pkt. 3; art. 17; art. 17 ust. 1; art. 73; art. 73 ust. 1; art. 73 ust. 1 pkt. 1; art. 8; art. 8 ust. 3; art. 8 ust. 3 pkt. 2; art. 9; art. 9 ust. 1; art. 9 ust. 1 pkt. 1 c; art. 9 ust. 1 pkt. 13; art. 9 ust. 1 pkt. 19; art. 9 ust. 1 pkt. 19 lit. a) art. 172 § 2 kc, art. 1 ustawy z dnia 26.10.1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, art. 14 ust. 1 i art. 10 ust 1 a ustawy z 18.07.2001 r. st. sekr. sądowy Lucyna Szeredy Przez cieki naturalne rozumie się m.in. strugi, strumienie i potoki oraz inne wody płynące w sposób ciągły lub okresowy "naturalnymi" lub "uregulowanymi" korytami. Zgodnie z prawami istniejącymi w przyrodzie zwykle ciek wodny naturalny stanowi jednolitą całość pod względem prawnym na całym przebiegu, tj. od jego naturalnych źródeł aż do ujścia. Uregulowanie naturalnego koryta takiego cieku na skutek działalności człowieka na pewnym jego odcinku nie przekształca go z cieku naturalnego na rów (który oparty jest zgodnie z jego definicją o sztuczne koryto), nawet, gdy jego szerokość dna przy ujściu jest mniejsza niż 1,5 metra. Kwestia sporna co do charakteru prawnego tego rodzaju śródlądowych wód powierzchniowych mogłaby być otwarta tylko w przypadku, gdy np. na odcinku przy ujściu, lub na innych odcinkach koryto naturalne zostało przez człowieka zasypane (zlikwidowane), a następnie stworzono w innym miejscu koryto sztuczne celem przepływu tego cieku ku ujściu do innego większego cieku, lub zbiornika wodnego. Pomimo w pełni uzasadnionego odrzucenia formalnego wniosku o rozgraniczenie w sprawie negatoryjnej o ochronę własności ze względu na przed sądowe w postaci drogi administracyjnej, obowiązkiem Sądu w przypadku, gdy w sprawie o ochronę własności granice działek są sporne, a ich ustalenie stanowi przesłanek do rozstrzygnięcia, jest z urzędu ustalić tę granice na podstawie art. 36 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j.Dz.U. z 2016 r. poz. 2629), z tym, że rozstrzygnięcie o przebiegu granic zamieszcza się w wyroku także pod rządem tej ustawy w przypadku uwzględnienia powództwa, a więc odmiennie niż w przypadku rozpatrywania formalnego wniosku o rozgraniczenie, kiedy rozstrzygnięcie o przebiegu granic znajduje się zawsze w orzeczeniu końcowym niezależnie od faktu, czy twierdzenia wnioskodawcy co do przebiegu granicy były słuszne. W przypadku ustalenia, że wnioskodawca nabył własność nieruchomości w trybie art. 1 ustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstwa rolnych (Dz.U.Nr 27 poz. 250) nie jest możliwe orzeczenie o zasiedzeniu na rzecz tego samego wnioskodawcy tej samej nieruchomości na podstawie okresu samoistnego posiadania przypadającego po dniu 4 listopada 1971 roku, albowiem zgodnie z art. 172 § 1 kc zasiedzenia może skutecznie się domagać tylko posiadacz, a nie właściciel. Uzyskanie dwóch tytułów własności przez tego samego właściciela się wzajemnie wyklucza i byłoby niezgodne z prawem. W przypadku roszczenia o ochronę własności, w tym również roszczenia negatoryjnego, w sytuacji konieczności dokonania rozgraniczenia przez Sąd w tym postępowaniu z uwagi na spór stron co do przebiegu granic własności, strony, w tym również powód mogą powoływać się na zasiedzenie lub uwłaszczenie w trybie art. 1 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz . 250 ze zmian) przygranicznych pasów ziemi, niezależenie od formalnych granic ewidencyjnych pomiędzy działkami i wobec tego niecelowe oraz zbędne jest składanie przez powoda oddzielnego wniosku o zasiedzenie, gdyż ustalenie Sądu w procesie o granicy w wyroku końcowym w razie uwzględnienia powództwa przesądzi o nabyciu przez powoda spornego pasa gruntu przez zasiedzenie, lub uwłaszczenie. Anna Wojtunik Halina Klimowicz 2017-08-24 22:05:25.0 CEST 2017-08-24 12:17:58.0 CEST