IV P 6/21 2022-05-16 02:00:00.0 CEST 2023-05-22 18:30:04.0 CEST 15400520 2015 SENTENCE, REASON Aldona Helińska-Hanus Aldona Helińska-Hanus Rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3) Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 113; art. 113 ust. 1; art. 12; art. 12 ust. 1; art. 12 ust. 1 pkt. 7; art. 96; art. 96 ust. 1; art. 96 ust. 1 pkt. 4) Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 100; art. 52; art. 52 § 1; art. 52 § 1 pkt. 1; art. 56; art. 56 § 1; art. 58) sekretarz sądowy Ewa Maliwiecka Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych (art. 52 § 1 pkt 1 k.p.). Rozwiązanie umowy o pracę w trybie art. 52 k.p. jako nadzwyczajny sposób rozwiązania stosunku pracy, powinno być stosowane przez pracodawcę wyjątkowo i z ostrożnością. Nie każde bowiem naruszenie obowiązków pracowniczych usprawiedliwia sięgnięcie do art. 52 k.p. Stosowanie tego trybu rozwiązania uzasadnia tylko ciężkie naruszenie i to podstawowych obowiązków pracowniczych. Wprawdzie ustawodawca nie sprecyzował w kodeksie pracy pojęcia zawinionego naruszenia obowiązków pracowniczych, wydaje się jednak, że przy ustaleniu ciężkości ich naruszenia winien być brany pod uwagę stopień winy pracownika, intensywność i jej nasilenie (umyślność i rażące niedbalstwo), intencje pracownika, pobudki jego działania. Sąd podziela pogląd, że o zwolnieniu w trybie art. 52 § 1 k.p. decyduje jednostkowy czyn, a nie przebieg dotychczasowej pracy Bogusława Obłój Bogusława Obłój 2023-05-22 18:30:04.0 CEST 2023-05-22 14:48:57.0 CEST