<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154010150001006_II_K_000213_2015_Uz_2016-08-23_002">
   <signature>II K 213/15</signature>
   <date>2016-08-23 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2016-10-12 19:15:28.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15401015</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Katarzyna Baryła</chairman>
   <judges>
      <judge>Katarzyna Baryła</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 18; art. 18 § 2; art. 19; art. 19 § 1; art. 280; art. 280 § 1; art. 282; art. 37 b; art. 46; art. 46 § 2; art. 64; art. 64 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 624; art. 624 § 1; art. 627)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Katarzyna Antonik</recorder>
   <thesis>Podżeganie polega na nakłanianiu innej osoby do popełnienia przestępstwa, przy czym sprawca podżegania musi chcieć by ta druga osoba popełniła przestępstwo, co cechuje zamiar bezpośredni. Nakłanianie nie może być ogólnym nawoływaniem, powinno być skierowane do konkretnej osoby, osób, jak również dotyczyć konkretnego zdarzenia. Oddziaływanie sprawcy na druga osobę może mieć już dowolny charakter przejawiający się w działaniu, zwykle polegać będzie ono na przekonywaniu wprost do popełnienia przestępstwa, może jednak polegać również na sugerowaniu np. połączonym z gestami.  </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Magdalena Olech-Dyrda</reviser>
   <publisher>Magdalena Olech-Dyrda</publisher>
   <dateOfPublication>2016-10-12 19:15:28.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-04-10 22:26:22.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>