<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154010250001006_II_K_000179_2018_Uz_2018-10-30_004">
   <signature>II K 179/18</signature>
   <date>2018-10-30 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2019-02-06 18:30:04.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15401025</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Anna Zięć</chairman>
   <judges>
      <judge>Anna Zięć</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Odpowiedzialność</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 156; art. 156 § 1; art. 157; art. 157 § 1; art. 158; art. 158 § 1; art. 37 a; art. 46; art. 46 § 1; § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 627; art. 627 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 158§1 kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Ewa Mazur</recorder>
   <thesis>Odpowiedzialność sprawcy występku z art. 158§1 kk zachodzi niezależnie od tego, czy zachowanie sprawcy stanowi o niebezpieczeństwie dla życia lub zdrowia pokrzywdzonego oraz niezależnie od tego, czy można mu przypisać np. zadanie uderzenia powodującego konkretny uszczerbek na zdrowiu. Przepis art. 158§1 kk nie określa sposobu udziału w pobiciu, co oznacza, że może to być każda forma świadomego współdziałania uczestników pobicia, a w jej ramach również każdy środek użyty do ataku na inną osobę, jeśli wspólne działanie powoduje narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienie ciężkich lub średnich obrażeń ciała. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Ewa Mazur</reviser>
   <publisher>Monika Puskarz</publisher>
   <dateOfPublication>2019-02-06 18:30:04.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-03-08 01:35:38.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>