<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154015000001006_II_Kop_000018_2017_Uz_2017-11-30_001">
   <signature>II Kop 18/17</signature>
   <date>2017-11-30 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2018-02-16 21:20:03.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15401500</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Robert Pelewicz</chairman>
   <judges>
      <judge>Robert Pelewicz</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 278; art. 278 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz. U. z 2011 r. Nr 240, poz. 1430 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 608; art. 608 § 1; art. 608 § 2; art. 611; art. 611 t; art. 611 t § 1; art. 611 t § 2; art. 611 t § 3; rozdział 66 f; § 1; § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 611 ta § 1 i 2 kpk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sąd. Marta Czachurska</recorder>
   <thesis>l.	Podstawowym kryterium wystąpienia do sądu lub do innego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie kary pozbawienia wolności jest to, w jakim stopniu wykonanie kary w tym państwie przybliża możliwość realizacji wychowawczych i zapobiegawczych celów kary, a więc związane jest z dążeniem do efektywniejszej resocjalizacji skazanego. Pozostałe kryteria decyzyjne wydają się leżeć całkowicie w dyskrecji sądu lub innego organu decydującego. Będą to przede wszystkim inne względy dotyczące samego wykonania kary niż resocjalizacyjne i wychowawcze. 

2.	W konsekwencji ustawodawca polski przyjmuje, zgodnie z treścią art. 611 ta § 2 k.p.k., że jeżeli zostaną ujawnione okoliczności przemawiające za tym, iż przekazanie orzeczenia do wykonania do państwa wykonania orzeczenia nie pozwalałoby w większym stopniu zrealizować wychowawczych i zapobiegawczych celów kary, sąd może odstąpić od wystąpienia lub je cofnąć. 
 
3.	Biorąc więc pod uwagę sytuację procesową skazanej - przede wszystkim okoliczności 
jej sprowadzenia do Polski i pobyt na terenie Polski w kontekście jej sytuacji rodzinnej i socjalnej - należy stwierdzić, że w realiach rozpoznawanej sprawy wystąpienie o wykonanie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec A.S. wyrokiem Sądu Rejonowego w M. do Królestwa Szwecji nie jest możliwe w związku z treścią art. 611 ta § 2 in jine k.p.k. Do takiej decyzji procesowej przekonuje również treść Preambuły Decyzji Ramowej Rady 2008/909/WSISW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności - w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE.L Nr 327, str. 27), która w pkt (9) wymaga, by wykonanie kary w państwie wykonującym zwiększało szansę na resocjalizację osoby skazanej, przy czym &quot;Chcąc się upewnić, że wykonanie kary przez państwo wykonujące ułatwi resocjalizację osoby skazanej, właściwy organ państwa wydającego powinien uwzględnić takie czynniki, jak na przykład więzi osoby skazanej z państwem wykonującym oraz to, czy traktuje ona to państwo jako miejsce, z którym łączą ją więzi rodzinne, językowe, kulturowe, społeczne, gospodarcze lub innego rodzaju&quot;. 

</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Renata Rękas</reviser>
   <publisher>Dorota Koper</publisher>
   <dateOfPublication>2018-02-16 21:20:03.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-04-11 11:59:28.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>