<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154015000001006_II_Kz_000241_2020_Uz_2021-01-21_001">
   <signature>II Kz 241/20</signature>
   <date>2021-01-21 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2021-04-13 21:00:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15401500</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sędzia () Grażyna Pizoń</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia () Grażyna Pizoń</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 177; art. 177 § 1; art. 177 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 437; art. 437 § 1; art. 437 § 2; art. 616; art. 616 § 1; art. 616 § 1 pkt. 1; art. 616 § 1 pkt. 2; art. 616 § 2; art. 624; art. 624 § 1; art. 627)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Monika Biało</recorder>
   <thesis>Aktualnie obowiązujące przepisy  nie przewidują możliwości zwolnienia oskarżonego od zapłaty na rzecz oskarżyciela posiłkowego poniesionych przezeń wydatków uznanych za uzasadnione. Zastosowania nie znajduje tu bowiem przepis art. 624 § 1 kpk, który stanowi podstawę prawną umożliwiającą zwolnienie oskarżonego od zapłaty  w całości lub części kosztów sądowych. Tym samym zasądzenie od oskarżonego zwrotu wydatków poniesionych w związku z ustanowieniem pełnomocnika było obligatoryjne. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Dorota Koper</reviser>
   <publisher>Dorota Koper</publisher>
   <dateOfPublication>2021-04-13 21:00:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-04-13 09:21:49.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>