<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154015000001006_II_Kzw_000082_2020_Uz_2020-09-22_001">
   <signature>II Kzw 82/20</signature>
   <date>2020-09-22 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2020-10-01 22:00:05.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15401500</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Robert Pelewicz</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Robert Pelewicz</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 207; art. 207 § 1; art. 75; art. 75 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 437; art. 437 § 1; art. 624; art. 624 § 1; art. 636; art. 636 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 1; art. 1 a; art. 1 § 2; art. 43)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 75 § 2 kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Monika Biało</recorder>
   <thesis>1. Stwierdzenie uchylania się od wykonania nałożonych obowiązków lub orzeczonych świadczeń karnych wymaga nie tylko ustalenia obiektywnych faktów, że skazany nie wykonuje obowiązków wynikających z oddania pod dozór lub że nie wykonał nałożonych obowiązków lub orzeczonych świadczeń karnych, ale konieczne jest też stwierdzenie, że w konkretnej sytuacji można było od sprawcy wymagać wykonania tych zobowiązań. W wyrażeniu &quot;uchyla się&quot; mieści się bowiem negatywny stosunek psychiczny osoby zobowiązanej do nałożonego na nią obowiązku (&quot;zła wola&quot;), sprawiający, że mimo obiektywnej możliwości sprawca obowiązku tego nie wypełnia, gdyż go wypełnić nie chce i to ze złej woli (zob. postanowienie SN 04.04.2018., V KK 66/18, Legalis 1770799, postanowienie SA w Krakowie z 27.10.2005., II AKzw 641/05, KZS 2005/11/34). 
2. W powyższym kontekście Sąd I instancji słusznie przyjął, że skazany Zdzisław Paszkiewicz po wydaniu w dniu 22 grudnia 2017r. wyroku skazującego (w sprawie II K 672/17), nie realizował nałożonego na niego obowiązku powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Nierealizowanie zaś przedmiotowego obowiązku prowadziło do licznych rażących naruszeń porządku prawnego, których to skazany dopuszczał się pod wpływem alkoholu i które zostały szczegółowo opisane przez Sąd I instancji, a więc w jego zachowaniu mieści się negatywne nastawienie do wykonania obowiązku, którego pomimo obiektywnej możliwości, skazany nie chce ze złej woli wykonać. Tym bardziej, że materiał dowodowy ewidentnie pokazuje, że uchybienia w zachowaniu skazanego w tym zakresie nie są marginalne i nie zostały następnie przez skazanego w spójny sposób usprawiedliwione.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Dorota Koper</reviser>
   <publisher>Dorota Koper</publisher>
   <dateOfPublication>2020-10-01 22:00:05.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-10-01 13:12:27.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>