<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154500000000503_I_ACa_000536_2021_Uz_2022-02-03_003">
   <signature>I ACa 536/21</signature>
   <date>2022-02-03 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2022-03-08 19:00:04.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450000</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Marzena Konsek-Bitkowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Marzena Konsek-Bitkowska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Ochrona konkurencji i konsumentów</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 108; art. 108 § 1; art. 108 § 2; art. 233; art. 233 § 1; art. 299; art. 316; art. 316 § 1; art. 327(1); art. 327(1) § 1; art. 327(1) § 1 pkt. 1; art. 385; art. 386; art. 386 § 1; art. 98; art. 98 § 1; pkt. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 - art. 69; art. 69 ust. 2; art. 69 ust. 2 pkt. 4 a; art. 69 ust. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 118; art. 120; art. 120 § 1; art. 358; art. 358 § 2; art. 385(1); art. 385(1) § 1; art. 385(1) § 2; art. 385(1) § 3; art. 385(2); art. 385(3); art. 3851; art. 3851 § 1; art. 3851 § 2; art. 405; art. 409; art. 410; art. 410 § 1; art. 410 § 2; art. 448; art. 455; art. 481; art. 5; art. 56; art. 58; art. 58 § 1; art. 6; art. 6 ust. 1; art. 65; art. 65 § 1; art. 65 § 2; art. 69; art. 69 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe (Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 - art. 41)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 385^1^ k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Agnieszka Bil</recorder>
   <thesis>Trybunał Sprawiedliwości wskazał wielokrotnie, że jeżeli sąd w świetle całości okoliczności sprawy w postępowaniu głównym stwierdza nieuczciwy charakter postanowienia umownego, to powinien odstąpić od jej stosowania - zgodnie z art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13. Odnosi się to także do rozpatrywanej w postępowaniu głównym klauzuli indeksacyjnej (por. wyrok TSUE z dnia 18 listopada 2021 r. w sprawie C‑212/20, pkt. 57). Jedynie w wypadku, gdyby stwierdzenie nieważności nieuczciwego warunku zobowiązywało sąd do unieważnienia umowy w całości, narażając tym samym konsumenta na szczególnie niekorzystne konsekwencje, w związku z czym unieważnienie to skutkowałoby niejako ukaraniem konsumenta, sąd krajowy mógłby zastąpić ten warunek przepisem prawa krajowego o charakterze dyspozytywnym (zob. wyrok z 18 listopada 2021 r. C-212/20, ECLI:EU:C:2021:934, pkt 72, postanowienie z 4 lutego 2021 r., CDT, C‑321/20, EU:C:2021:98, pkt 43 i przytoczone tam orzecznictwo). 
Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób uznać, że stwierdzenie nieważności umowy kredytu na skutek abuzywności postanowienia nakładającego na konsumenta ryzyko kursowe mogłoby być dla tego konsumenta niekorzystne. Zatem nie został spełniony pierwszy, zasadniczy warunek umożliwiający podstawienie dyspozytywnego przepisu w miejsce niedozwolonej klauzuli umownej.
Po drugie, powołane przez pozwanego przepisy art. 65 k.c., art. 358 § 2 k.c. w aktualnym brzmieniu, a także art. 41 pr. wekslowego nie spełniają wskazanych przez TSUE warunków, które pozwalałyby uznać, że przepisy te mogą mieć zastosowanie do uzupełniania luk w umowie zawartej pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem, powstałych wskutek usunięcia z umowy niedozwolonych postanowień umownych (por. wyroki w sprawie C-260/18 oraz C -212/20).
Ponadto, żaden ze wskazanych przez pozwanego przepisów nie nadaje się do uzupełnienia luki powstałej wskutek abuzywności postanowienia wprowadzającego do umowy ryzyko kursowe, a pamiętać trzeba, że to abuzywność ryzyka kursowego w spornej umowie jest pierwszą i zasadniczą przyczyną bezskuteczności całej umowy. Dwa z ww. przepisów odnoszą się tymczasem jedynie do zasad wyznaczania kursu waluty, a trzeci (art. 65 k.c.) jest ogólną normą określającą zasady wykładni oświadczeń woli
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Karolina Długosz-Żółtowska</reviser>
   <publisher>Karolina Długosz-Żółtowska</publisher>
   <dateOfPublication>2022-03-08 19:00:04.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-05-08 04:31:22.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>