I ACa 600/20 2021-02-11 01:00:00.0 CET 2021-05-17 21:00:07.0 CEST 15450000 503 DECISION, REASON Sędzia Marzanna Góral Sędzia Marzanna Góral Marzena Konsek – Bitkowska Władza rodzicielska Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 13; art. 13 § 2; art. 233; art. 233 § 1; art. 235(2); art. 235(2) § 1; art. 235(2) § 1 pkt. 5; art. 385; art. 520; art. 520 § 3; art. 598(2); art. 598(2) § 1) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 251; art. 65; art. 65 § 2) Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. - Prawo prywatne międzynarodowe (Dz. U. z 2011 r. Nr 80, poz. 432 - ) art. 598 ^5^ k.p.c. art. 13 Konwencji Haskiej z 1980 r. (DU.199/108/528) Magdalena Turek 1. Celem Konwencji haskiej jest ochrona dziecka przed szkodliwymi skutkami wynikającymi z bezprawnego uprowadzenia lub zatrzymania, a przedmiotem konwencji określonym w art. 1 jest zapewnienie niezwłocznego powrotu dzieci bezprawnie uprowadzonych do państwa ich stałego pobytu. Wydane na podstawie tych przepisów orzeczenie dotyczące wydania dziecka ma doprowadzić do przywrócenia stanu sprzed uprowadzenia lub zatrzymania, nie rozstrzyga natomiast o prawie do opieki. Postępowanie to nie może przekształcić się w postępowanie rozstrzygające o tym, kto daje lepszą rękojmię wykonywania władzy rodzicielskiej i pieczy nad dzieckiem. Tym samym ocena kompetencji wychowawczych tak rodzica, który dopuścił się uprowadzenia, jak i rodzica, która domaga się powrotu dziecka do kraju stałego pobytu, pozostają poza zakresem kognicji sądu orzekającego w trybie przepisów Konwencji. 2. Dokonując prawidłowej wykładni przepisu art. 13 (1) (b) Konwencji haskiej należy uwzględnić dorobek orzeczniczy sądów krajowych Państw – Stron Konwencji i wypracowane dobre praktyki, które przedstawia część VI Przewodnika dobrych praktyk (zawierająca także odniesienia do wybranego orzecznictwa dostępnego w bazie INCADAT) udostępniona w wersji elektronicznej m.in. w języku angielskim („1980 Child Abduction Convention. Guide to Good Practice. Part VI.”) i francuskim na stronie internetowej Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego pod adresem: https://www.hcch.net/en/publications-and-studies/details4/?pid=6740 3. W ocenie Sądu Apelacyjnego konieczność zapobiegania nadużywaniu instrumentu przewidzianego w Konwencji (por. https://assets.hcch.net/docs/a5fb103c-2ceb-4d17-87e3-a7528a0d368c.pdf E. Perez-Vera. Explanatory Report, pkt 115) sprzeciwia się uwzględnieniu wniosku o nakazanie powrotu dziecka, w sytuacji gdy małżonkowie w dobrowolnie zawartej umowie przedmałżeńskiej określili sytuację upoważniającą matkę dziecka do jego transgranicznego przemieszczenia i ta sytuacja (faktyczny rozpad związku) następnie się ziściła. Uczestniczka działała z zaufaniu do treści zawartej z mężem umowy. Jej zachowanie polegające na wywiezieniu dziecka do Polski w tych okolicznościach nie może być uznane za bezprawne. 4. Podkreślić jednak należy, że Sąd Apelacyjny w niniejszym postępowaniu badał wyłącznie wpływ umowy przedmałżeńskiej na ocenę tego, czy doszło do bezprawnego uprowadzenia dziecka. Nie był natomiast uprawniony do oceny, czy powyższa umowa wpływa na przyszłe rozstrzygnięcie o całokształcie kwestii opiekuńczych dotyczących małoletniej córki stron. O kształcie władzy rodzicielskiej, opiece nad dzieckiem i kontaktach z rodzicem, z którym dziecko nie będzie stale zamieszkiwało orzeknie we właściwym postępowaniu opiekuńczym sąd mający jurysdykcję w sprawach dotyczących małoletniej. Karolina Długosz-Żółtowska Karolina Długosz-Żółtowska 2021-05-17 21:00:07.0 CEST 2021-05-17 15:28:10.0 CEST