<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154500000000503_I_ACa_001544_2023_Uz_2025-07-15_001">
   <signature>I ACa 1544/23</signature>
   <date>2025-06-30 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2025-07-16 19:30:05.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15450000</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Marzena Konsek-Bitkowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Marzena Konsek-Bitkowska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zobowiązanie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 100 zd. 2; art. 189; art. 203(1); art. 203(1) § 1; art. 227; art. 232; art. 233; art. 233 § 1; art. 235(2); art. 235(2) § 1; art. 235(2) § 1 pkt. 3; art. 235(2) § 1 pkt. 5; art. 278; art. 278 § 1; art. 316; art. 316 § 1; art. 385; art. 386; art. 386 § 1; art. 98; art. 98 § 1(1))</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 - art. 111; art. 111 ust. 1; art. 111 ust. 1 pkt. 4; art. 69; art. 69 ust. 1; art. 69 ust. 3; ust. 1; ust. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 353(1); art. 354; art. 354 § 1; art. 358; art. 358 § 2; art. 358 § 3; art. 358(1); art. 358(1) § 2; art. 385(1); art. 385(1) § 1; art. 385(1) § 2; art. 385(1) § 3; art. 385(2); art. 4; art. 405; art. 410; art. 410 § 1; art. 410 § 2; art. 455; art. 481; art. 481 § 1; art. 496; art. 497; art. 498; art. 498 § 1; art. 498 § 2; art. 499; art. 5; art. 56; art. 58; art. 58 § 1; art. 58 § 3; art. 6; art. 6 ust. 1; art. 65; art. 65 § 1; art. 65 § 2; art. 89)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.358^1^ kc i 410 kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Małgorzata Ciecierska</recorder>
   <thesis>TEZA publikacyjna do I ACa 1544/23
Zaniechanie stosowania zasady dwóch kondykcji w sprawach z powództw konsumentów, wymaga podjęcia przez Sąd Najwyższych uchwały o odstąpieniu od ww. zasady prawnej albo ingerencji ustawodawcy (zapowiadana ustawa „frankowa”).
Gdyby o wyniku sprawy z powództwa konsumenta o zapłatę decydowała wyłącznie różnica między kwotą główną z pozwu i kwotą kapitału, a pomijana była należność z tytułu odsetek za opóźnienie oraz nieobjęte pozwem świadczenia spełnione przez konsumenta w toku procesu, to bazując na dotychczasowym orzecznictwie TSUE można założyć, że w kolejnej procedurze prejudycjalnej taka wykładnia krajowych przepisów również zostałaby przez Trybunał zakwestionowana w odniesieniu do powództw konsumentów, których łączna wierzytelność na datę wyrokowania przewyższa wierzytelność banku o zwrot kapitału.
Tak rozumiane saldo zmuszałoby bowiem konsumenta do wytoczenia kolejnego powództwa - o zwrot nadpłaty, którego to zwrotu nie mógłby uzyskać w ramach aktualnego postępowania. Wykładnia, która zmusza konsumenta do wytaczania kilku odrębnych postępowań w celu uzyskania ochrony odnoszącej się do tej samej nieważnej umowy, stwarza, w ocenie Sądu Apelacyjnego, nadmierne utrudnienia w dochodzeniu ochrony przyznanej dyrektywą 93/13.
Po drugie, tak rozumiane saldo pozbawiałyby konsumenta prawa do odsetek, mimo wykładni wynikającej z powołanych wyżej wyroków TSUE w sprawach C-140/22 i C-520/21, które to orzeczenia wyraźnie potwierdziły prawo konsumenta do odsetek za opóźnienie za okres od wezwania przedsiębiorcy do zapłaty.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny uznał, że wyrok w sprawie Lubreczlik nie daje podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 410 k.c. i zmiany zaskarżonego wyroku.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Magdalena Cyran</reviser>
   <publisher>Magdalena Cyran</publisher>
   <dateOfPublication>2025-07-16 19:30:05.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-07-16 12:04:47.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>