<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154500000003003_VI_ACa_000357_2019_Uz_2019-07-08_002">
   <signature>VI ACa 357/19</signature>
   <date>2019-07-08 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-12-23 18:10:04.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450000</courtId>
   <departmentId>3003</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Grażyna Kramarska</chairman>
   <judges>
      <judge>Teresa Mróz</judge>
      <judge>Przemysław Feliga</judge>
      <judge>Sędzia Grażyna Kramarska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Szkoda</themePhrase>
      <themePhrase>Odpowiedzialność</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 11; art. 11 zd. 1; art. 328; art. 328 § 2; art. 353(2); art. 365; art. 365 § 1; art. 365 § 2; art. 366; art. 382; art. 386; art. 386 § 1; art. 391; art. 391 § 1; art. 391 § 2; art. 391 § 2 pkt. 6; art. 403; art. 403 § 1; art. 403 § 1 pkt. 1; art. 407; art. 407 § 1; art. 494; art. 494 § 2; art. 745; art. 840; art. 840 § 1; art. 840 § 1 pkt. 2; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 2; art. 98 § 2 pkt. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 12; art. 310; art. 310 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 5)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 5 k.c., art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Bartłomiej Dąbrowski</recorder>
   <thesis>1. Powództwo opozycyjne jest formą merytorycznej obrony dłużnika przed tytułem wykonawczym zgłaszaną w formie zarzutu wskazującego na zaistnienie zdarzenia, o którym mowa w art. 840 par. 1 pkt 2 k.p.c. Nie ma konstrukcyjnych przeszkód, dla których art. 5 k.c. nie mógłby być pomocny do obrony dłużnika przy wykazywaniu zdarzenia prawnego będącego podstawą powództwa opozycyjnego. Dłużnik nie opiera jednak w takiej sytuacji powództwa, jak się niekiedy błędnie przyjmuje, na art. 5 k.c., lecz podstawę roszczenia stanowi art. 840 par. 1 pkt 2 k.p.c., o ile przesłanki w nim stwierdzone zostaną spełnione w związku z zaistnieniem nadużycia prawa.
2. Kontynuowanie przez wierzyciela egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego w postaci prawomocnego nakazu zapłaty, od którego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w sytuacji gdy po powstaniu tytułu egzekucyjnego wydano prawomocny wyrok skazujący za przestępstwo podrobienia na dokumencie stanowiącym podstawę do wydania nakazu zapłaty w postaci weksla słowa &quot;poręczam&quot; oraz podpisu awalisty, przy świadomości wierzyciela co do istnienia wyroku sądu karnego, narusza zasady współżycia społecznego określone w art. 5 k.c., a przez to stanowi zdarzenie będące podstawą pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 840 par. 1 pkt 2 k.p.c.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Agnieszka Hydzik</reviser>
   <publisher>Agnieszka Hydzik</publisher>
   <dateOfPublication>2019-12-23 18:10:04.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-03-10 16:15:10.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>