<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154500000003003_VI_ACa_000569_2019_Uz_2020-06-03_002">
   <signature>VI ACa 569/19</signature>
   <date>2020-06-03 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2020-08-12 22:00:07.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15450000</courtId>
   <departmentId>3003</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Jacek Sadomski</chairman>
   <judges>
      <judge>Przemysław Feliga</judge>
      <judge>Sędzia Jacek Sadomski</judge>
      <judge>Tomasz Pałdyna</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zadośćuczynienie za śmierć osoby bliskiej</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 187; art. 187 § 1; art. 187 § 1 pkt. 1; art. 187 § 1 pkt. 2; art. 191; art. 217; art. 217 § 1; art. 227; art. 232; art. 233; art. 233 § 1; art. 316; art. 316 § 1; art. 317; art. 317 § 1; art. 386; art. 386 § 4; art. 386 § 6)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r. Nr 165, poz. 984 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 - art. 69; art. 69 ust. 1; art. 69 ust. 2; art. 69 ust. 2 pkt. 2; art. 69 ust. 2 pkt. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 3; art. 3 ust. 1; art. 353(1); art. 358; art. 358 § 1; art. 358(1); art. 358(1) § 2; art. 358(1) § 5; art. 365; art. 385(1); art. 385(1) § 1; art. 385(1) § 1 zd. 2; art. 4; art. 4 ust. 2; art. 405; art. 405 § 1; art. 410; art. 410 § 1; art. 410 § 2; art. 58; art. 58 § 1; art. 58 § 2; art. 58 § 3; art. 6; art. 6 ust. 1; § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 317 § 1 k.p.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Patryk Pałka</recorder>
   <thesis>1.	Ze względu na ścisły związek między żądaniem ewentualnym zgłoszonym obok żądania głównego wydanie wyroku częściowego o którym stanowi art. 317 § 1 k.p.c., negatywnie, wyłącznie co do żądania głównego jest niedopuszczalne.
2.	Wydanie wyroku częściowego nie jest dopuszczalne w odniesieniu do kwestii, co do której orzeczenie powinno być wydane jednocześnie z rozstrzygnięciem o głównym przedmiocie procesu. Taka sytuacja występuje w przypadku kumulacji roszczenia głównego oraz roszczenia ewentualnego, gdyż między nimi zachodzi  takie powiązanie wynikające z podstawy faktycznej roszczeń, że negatywne rozstrzygnięcie o roszczeniu  głównym będzie mogło oddziaływać na rozstrzygnięcie o roszczeniu ewentualnym  nie objętym wyrokiem częściowym.
3.	Rozstrzygnięcie w wyroku częściowym, o którym stanowi art. 317 § 1 k.p.c., o części żądania lub o niektórych z żądań pozwu może mieć miejsce tylko w przypadku kumulacji przedmiotowej roszczeń z art. 191 k.p.c.
4.	Założeniem wyroku częściowego  obejmującego tylko część żądania jest  zatem dopuszczalność rozdrobnienia roszczenia, natomiast możliwość objęcia wyrokiem częściowym niektórych z żądań pozwu może być wynikiem kumulacji przedmiotowej  roszczeń. W regulacji art. 317 § 1 k.p.c. chodzi jednak wyłącznie o kumulację rzeczywistą. Dlatego hipoteza  art. 317 § 1 k.p.c. obejmuje dwie sytuacje, różne pod względem struktury żądań powoda:  1) żądanie jedno, które może być „rozdrobnione” i 2) kilka skumulowanych roszczeń, które mogą być rozdrobnione, w tym sensie, że mogłyby być dochodzone w osobnych procesach. 
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Magdalena Męczkowska</reviser>
   <publisher>Magdalena Męczkowska</publisher>
   <dateOfPublication>2020-08-12 22:00:07.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-08-12 19:24:29.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>