VI ACa 850/19 2020-11-24 01:00:00.0 CET 2021-09-27 21:00:06.0 CEST 15450000 3003 SENTENCE, REASON sędziaMaciej Kowalski sędziaMaciej Kowalski Przemysław Feliga Krzysztof Tucharz Zadośćuczynienie za śmierć osoby bliskiej Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 32) Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 102; art. 11; art. 233; art. 233 § 1; art. 233 § 1 pkt. 1; art. 233 § 1 pkt. 1 lit. e; art. 233 § 1 pkt. 1 lit. g; art. 233 § 1 pkt. 7; art. 316; art. 316 § 1; art. 322; art. 385; art. 386; art. 386 § 1; art. 391; art. 391 § 1; art. 435; art. 435 § 1; art. 444; art. 444 § 2; art. 822; art. 822 § 1; art. 98) Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 - art. 11; art. 11 ust. 1; art. 13; art. 13 ust. 2; art. 13 ust. 3; art. 14; art. 21; art. 21 ust. 3; art. 3) Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 - art. 109; art. 109 ust. 1; art. 34; art. 34 pkt. 1) Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 139, poz. 1323 - ) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 177; art. 177 § 2) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 361; art. 362; art. 362 pkt. 4; art. 363; art. 363 § 2; art. 435; art. 435 § 1; art. 436; art. 436 § 1; art. 444; art. 444 pkt. 4; art. 444 pkt. 4 lit. b; art. 444 § 1; art. 444 § 1 pkt. 3; art. 444 § 2; art. 444 § 2 pkt. 4; art. 444 § 2 pkt. 4 lit. a; art. 445; art. 445 § 1; art. 455; art. 481; art. 481 § 1; art. 481 § 2; art. 481 § 2 zd. 1; art. 5; art. 817; art. 817 § 1; art. 817 § 2; art. 817 § 3; art. 822; art. 822 § 1; § 1) Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 - ) art. 435§1 k.c., art. 436§1 .c., art. 445§1 k.c., art. 442§2 k.c., art. 362 k.c. Bartłomiej Sarna 1. W świetle art. 435 § 1 in fine k.c. w zw. z art. 436 § 1 k.c. odpowiedzialność posiadacza pojazdu mechanicznego na zasadzie ryzyka wyłącza tylko wina poszkodowanego lub osoby trzeciej. Zwrot „wyłącznie” z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej oznacza, że posiadaczowi pojazdu mechanicznemu nie można przypisać żadnej winy w zdarzeniu będącym źródłem szkody. Wyłączność winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, wykluczająca odpowiedzialność posiadacza pojazdu mechanicznego, podlega również ocenie w aspekcie naruszonych przez posiadacza pojazdu mechanicznego reguł prawa ruchu drogowego. Jeżeli zatem posiadaczowi pojazdu mechanicznego można przypisać w związku z wypadkiem komunikacyjnym zawinione złamanie reguł bezpieczeństwa ruchu lądowym, nie będzie on mógł wyłączyć swojej odpowiedzialności na zasadzie ryzyka, a szkody nie będzie można uznać za zaistniałą wyłącznie na skutek zawinionego zachowania poszkodowanego lub osoby trzeciej, mimo, że bezpośrednią tego przyczyną zdarzenia będącego źródłem szkody będzie wtargnięcie pieszego znajdującego się w stanie nietrzeźwości na tor ruchu pojazdu mechanicznego. 2. Art. 362 k.c. nie wyklucza wprost dopuszczalności mechanizmu obniżenia szkody wskutek przyczynienia. Zastosowanie mechanizmu obniżenia wysokości zadośćuczynienia wskutek przyczynienia się poszkodowanego do szkody nie musi prowadzić do automatycznego obniżenia pozostałych roszczeń składających się na naprawienie szkody, w tym odszkodowania oraz renty z tytułu zwiększonych potrzeb. Rozwarstwienie skutków przyczynienia się poszkodowanego do szkody może nastąpić w razie braku kauzy między szkody a przyczynieniem się poszkodowanego. Ponadto silne i zobiektywizowane względy aksjologiczne mogą uzasadniać odstąpienie od mechanizmu obniżenia obowiązku naprawienia jednej ze skonkretyzowanych szkód w skutek przyczynienia się ze względu na zasady współżycia społecznego (art. 5 k.c.), szczególności, gdy stopień zawinienia poszkodowanego nie jest znaczny, a obniżenie rozmiaru szkody byłoby nieludzkie lub niehumanitarne. 3. W świetle art. 444 §2 k.c. ustalenie wymiaru opieki nad poszkodowanym sprawowanym przez osoby trzecie wymaga odwołania się do wiadomości specjalnych biegłych sądowych. Dowód ten stanowi obiektywne źródło wiedzy o faktach medycznie uzasadniających zakres koniecznej opieki sprawowanej przez osoby trzecie w aspekcie schorzeń osoby poszkodowanej. Nie jest to dowód pomocniczy, ani pochodny względem faktów przytaczanych przez osoby trzecie subiektywnie określających ten zakres. Monika Trzaskoma Monika Trzaskoma 2021-09-27 21:00:06.0 CEST 2023-03-13 05:52:54.0 CET