<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154500000003003_VI_ACa_001752_2014_Uz_2015-11-24_002">
   <signature>VI ACa 1752/14</signature>
   <date>2015-11-24 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2016-02-29 18:00:41.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450000</courtId>
   <departmentId>3003</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Jacek Sadomski</chairman>
   <judges>
      <judge>Jacek Sadomski</judge>
      <judge>Maciej Kowalski</judge>
      <judge>Tomasz Pałdyna</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zasiedzenie</themePhrase>
      <themePhrase>Służebność Przesyłu</themePhrase>
      <themePhrase>Wywłaszczenie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 kwietnia 1993 r. w sprawie określenia wykazu niektórych przedsiębiorstw państwowych i spółek o szczególnym znaczeniu dla gospodarki państwa, których przekształcenia własnościowe podlegają szczególnemu trybowi (Dz. U. z 1993 r. Nr 33, poz. 147 - )</reference>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 2; art. 21; art. 21 ust. 2; art. 22; art. 31; art. 31 ust. 3; art. 32; art. 32 ust. 1; art. 64)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 - )</reference>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 - § 6; § 6 ust. 1; § 6 ust. 1 pkt. 6)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 230; art. 231; art. 233; art. 233 § 1; art. 234; art. 328; art. 328 § 2; art. 381; art. 385; art. 98; art. 98 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 5 lutego 1993 r. o przekształceniach własnościowych niektórych przedsiębiorstw państwowych o szczególnym znaczeniu dla gospodarki państwa (Dz. U. z 1993 r. Nr 16, poz. 69 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 - art. 124)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 147 - art. 21)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1958 r. Nr 17, poz. 70 - art. 225; art. 35; art. 35 ust. 1; art. 35 ust. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 128; art. 145; art. 172; art. 176; art. 176 § 1; art. 209; art. 224; art. 224 § 1; art. 225; art. 245(1); art. 285; art. 292; art. 305(1); art. 33; art. 336; art. 338; art. 340; art. 352; art. 352 § 1; art. 46; art. 46 § 1; art. 5; art. 6; art. 7)</reference>
      <reference>Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe (Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 99 - art. 70)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 285 i 292 k.c., art. 35 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr. sądowy Magdalena Męczkowska</recorder>
   <thesis>1) Zgodnie z art. 7 k.c. - dobrą wiarę się domniemywa. W braku danych pozwalających na obalenie tego domniemania, sąd - jak wynika z art. 234 k.p.c. - jest nim związany. Dla obalenia domniemania prawnego nie wystarcza odmienne przekonanie sądu poparte doświadczeniem życiowym, bo domniemanie jest kwestią faktów a nie ich oceny.
2) Ocenie z punktu widzenia art. 5 k.c. podlega zachowanie podmiotu prawa cywilnego a nie sądu. Rzeczonego przepisu nie stosuje się więc do oceny rozstrzygnięcia wydanego przez sąd. Natomiast pozwany nie wykonywał w sprawie niniejszej żadnego prawa, którego miałby nadużyć. Powoływał się jedynie na istniejące uprawnienie paraliżujące żądanie strony powodowej. To istnienie (nie zaś wykonywanie) uprawnienia stanowiło przeszkodę w uwzględnieniu powództwa.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Agnieszka Hydzik</reviser>
   <publisher>Agnieszka Hydzik</publisher>
   <dateOfPublication>2016-02-29 18:00:41.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2016-02-28 21:59:03.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>