<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154500000003527_VII_AGa_000287_2019_Uz_2020-02-05_002">
   <signature>VII AGa 287/19</signature>
   <date>2020-02-05 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2020-06-09 19:10:05.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15450000</courtId>
   <departmentId>3527</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Małgorzata Borkowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Małgorzata Borkowska</judge>
      <judge>Przemysław Feliga</judge>
      <judge>Tomasz Pałdyna</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 162; art. 217; art. 217 § 1; art. 224; art. 224 § 1; art. 227; art. 232; art. 233; art. 233 § 2; art. 236; art. 278; art. 278 § 1; art. 278 § 3; art. 279; art. 3; art. 380; art. 386; art. 386 § 4; art. 386 § 6; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3; art. 99)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 354; art. 363; art. 363 § 1; art. 363 § 2; art. 471; art. 6; art. 822; art. 822 § 1; art. 853; art. 853 § 1; art. 853 § 2; art. 855; art. 855 § 1; art. 855 § 3; art. 855 § 4)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Bartłomiej Sarna</recorder>
   <thesis>1.	Aart. 855 § 4 k.c. określa granice odpowiedzialności przedsiębiorstwa składowego za szkodę wynikłą z utraty, ubytku lub uszkodzenia rzeczy w czasie od przyjęcia jej na skład do wydania osobie uprawnionej do odbioru. Jest to uregulowanie szczególne względem ogólnych zasad określenia odszkodowania za taką szkodę (art. 363 § 2 k.c.).
2.	Art. 855 § 4 in principio k.c. wprowadza zasadę ogólną, z której wynika, że granicą odpowiedzialności przedsiębiorstwa składowego jest zwykła wartość rzeczy oddanej do składu.
3.	Przez zwykłą wartość rzeczy z art. 855 § 4 in principio k.c. należy rozumieć jej przeciętną wartość rynkową, tj. wartość rzeczy według ceny, jaką przedstawia ona dla wszystkich {pretium commune).
w skali od 0 do 5
4.	W rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. nierozpoznanie istoty sprawy ma miejsce, gdy sąd pierwszej instancji uznał powództwo za usprawiedliwione co do zasady, lecz oddalił je z powodu nieudowodnienia wysokości roszczenia, błędnie przyjmując wystąpienie przesłanki materialnoprawnej unicestwiającej roszczenie w postaci niewykazania wysokości szkody przez wadliwie określenie rozkładu ciężaru dowodowego lub nieprawidłowe oddalenie wniosków dowodowych, które miały na celu udowodnienie wysokości szkody. W procesie odszkodowawczym zakładu ubezpieczeń istota sprawy dotyczy normy indywidualno-konkretnej przytoczonej w powództwie, której hipoteza obejmuje zasadę odpowiedzialności oraz wysokość szkody (art. 822 § 1 k.c.). Tylko łączne rozpoznanie obu kwestii rozstrzyga o odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń i jej ramach. Nie ustalając w ogóle wysokości szkody sąd nie rozpoznaje istoty sprawy
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Edyta Kaczmarek-Kępińska</reviser>
   <publisher>Edyta Kaczmarek-Kępińska</publisher>
   <dateOfPublication>2020-06-09 19:10:05.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-06-09 15:59:17.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>