<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154500000003527_VII_AGa_000463_2020_Uz_2021-05-12_003">
   <signature>VII AGa 463/20</signature>
   <date>2021-05-12 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2021-09-13 21:00:06.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15450000</courtId>
   <departmentId>3527</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Przemysław Feliga</chairman>
   <judges>
      <judge>Marcin Kołakowski</judge>
      <judge>Jolanta de Heij-Kaplińska</judge>
      <judge>sędzia Przemysław Feliga</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 217; art. 217 § 2; art. 217 § 3; art. 227; art. 231; art. 232; art. 232 zd. 1; art. 233; art. 233 § 1; art. 245; art. 258; art. 258 § 1; art. 278; art. 278 § 1; art. 286; art. 3; art. 374; art. 380; art. 382; art. 556(1))</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 385; art. 471; art. 481; art. 494; art. 556(1); art. 560; art. 560 § 1; art. 560 § 4; art. 6)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 3 kpc, art. 278§1 kpc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>1.	Z art. 3 k.p.c. wynika dyrektywa interpretacyjna nakazująca stronom postępować wobec sądu i przeciwnika zgodnie z dobrymi obyczajami. Dobry obyczaj to także postępowanie lojalne. Sąd oraz przeciwnik nie może być zaskakiwany przez stronę nowymi dowodami, gdy po wyczerpaniu środków dowodowych postępowanie dowodowe prowadzi do niekorzystnych dla niej rezultatów. Istota ciężaru dowodowego z art. 232 zd. 1 k.p.c. nie polega na zastawianiu pułapek procesowych przez stronę względem sądu i przeciwnika.
2.	Za sprzeczne z dobrymi obyczajami w ujęciu art. 3 k.p.c. należy uznać zgłoszenie przez stronę na rozprawie dowodu w postaci dokumentu prywatnego (prywatnej ekspertyzy), który był znany stronie w czasie biegu terminu do zgłaszania twierdzeń i dowodów i nie został przez nią powołany we właściwym czasie, lecz nastąpiło to po przeprowadzeniu dowodu z ustnej opinii uzupełniającej biegłego sądowego i opuszczeniu przez niego sali rozpraw, z argumentacją, że ekspertyza prywatna odnosi się do opinii pisemnej biegłego sądowego i podważa wnioski z niej wynikające, mimo że z ekspertyzą prywatną sąd, przeciwnik oraz biegły sądowy nie mogli się zapoznać, ze względu na jej nieprzedstawienie przed przystąpieniem do przeprowadzenia opinii ustnej uzupełniającej albo w jej toku, a następnie żądanie na tej podstawie dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego sądowego.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Edyta Kaczmarek-Kępińska</reviser>
   <publisher>Edyta Kaczmarek-Kępińska</publisher>
   <dateOfPublication>2021-09-13 21:00:06.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-12-10 09:54:21.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>