<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505000003006_X_Ka_000823_2025_Uz_2025-12-15_001">
   <signature>X Ka 823/25</signature>
   <date>2025-11-13 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2025-12-16 18:10:42.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450500</courtId>
   <departmentId>3006</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Sebastian Ładoś</chairman>
   <judges>
      <judge>Sebastian Ładoś</judge>
      <judge>Iwona Strączyńska</judge>
      <judge>Leszek Parzyszek</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Świadek koronny</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 - art. 56; art. 56 ust. 1; art. 56 ust. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 12; art. 44; art. 44 § 1; art. 45; art. 45 § 1; art. 65; art. 65 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 366; art. 366 § 1; art. 424; art. 424 § 1; art. 434; art. 434 § 1; art. 434 § 1 pkt. 2; art. 438; art. 438 pkt. 1; art. 438 pkt. 1 a; art. 438 pkt. 2; art. 438 pkt. 3; art. 438 pkt. 4; art. 439; art. 5; art. 5 § 2; art. 624; art. 624 § 1; art. 634; art. 7)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Oliwia Gadomska</recorder>
   <thesis>1.	Art. 45 § 1 k.k. przewiduje obligatoryjny przepadek korzyści majątkowej    uzyskanej z popełnienia przestępstwa lub jej równowartości. Przyjęcie w kwalifikacji prawnej czynu art. 65 § 1 k.k. wraz z ustaleniem, że sprawca osiągał stały dochód z popełnianych przestępstw, bez orzeczenia przepadku w myśl art. 45 § 1 k.k., oznacza wewnętrzną sprzeczność orzeczenia.                                          
2.	Brak podstaw do kwestionowania zeznań świadka koronnego ze względu na przysługujący mu status procesowy. Zeznania te są legalnym dowodem pozyskiwanym w ramach procedury karnej. Wykorzystanie tego dowodu nic jest zakazane ani w Konstytucji RP, ani w Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Natomiast z przepisów tych wynika wymóg rzetelnego postępowania i zapewnienia oskarżonemu prawa do obrony, w tym możliwości kwestionowania zeznań świadka koronnego. Nic oznacza to jednak nakazu, aby dowód ten ,.z automatu” zdyskwalifikować. Wszak jego przeprowadzenie wymaga spełnienia rygorystycznych przesłanek formalnych i materialnych. Skoro ustawodawca nie wprowadził tu żadnego zakazu dowodowego, sąd nic może wprowadzać takiego zakazu w drodze wykładni. Motyw uzyskania korzyści procesowej z powodu złożenia zeznań obciążających inne osoby jest wpisany w istotę tej instytucji procesowej. Gdyby sam fakt złożenia zeznań w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej miałby ipso facto dyskwalifikować ten dowód - instytucja świadka koronnego byłaby normatywnie pusta i pozbawiona sensu. Ustawa wymaga tu więc weryfikacji dowodu, a nic jego eliminacji.                                                                      
3.	Treść zeznań świadka koronnego wymaga szczególnej ostrożności. Oznacza to przede wszystkim analizę zeznań pod względem spójności, konsekwencji, podania szczegółów, które mogą być weryfikowane przez organy ścigania. Zeznania świadka koronnego wymagają też konfrontacji z innymi dowodami.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Lubańska</reviser>
   <publisher>Iwona Lubańska</publisher>
   <dateOfPublication>2025-12-16 18:10:42.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-12-16 12:40:15.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>