<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505000007503_XXV_C_002196_2017_Uz_2019-12-31_002">
   <signature>XXV C 2196/17</signature>
   <date>2019-11-25 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2021-03-05 21:00:08.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15450500</courtId>
   <departmentId>7503</departmentId>
   <type>REGULATION, SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Kamil Gołaszewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Kamil Gołaszewski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Umowa</themePhrase>
      <themePhrase>Kredyt</themePhrase>
      <themePhrase>Nieważność umowy</themePhrase>
      <themePhrase>Zasada swobody umów</themePhrase>
      <themePhrase>Nienależne świadczenie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 20; art. 22; art. 31)</reference>
      <reference>Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. - Kodeks zobowiązań (Dz. U. z 1933 r. Nr 82, poz. 598 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 189; art. 321; art. 321 § 1; art. 365; art. 365 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 - art. 5; art. 69; art. 69 ust. 1; art. 69 ust. 2; art. 69 ust. 2 pkt. 4; art. 69 ust. 2 pkt. 4 a; art. 75 b)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 271 - art. 385(1))</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 100; art. 117; art. 120; art. 120 zd. 2; art. 120 § 1; art. 3; art. 3 ust. 1; art. 353; art. 353(1); art. 358; art. 358 § 2; art. 359; art. 359 § 2; art. 385; art. 385 § 1; art. 385 § 4; art. 385(1); art. 385(1) § 1; art. 385(1) § 2; art. 385(2); art. 4; art. 4 ust. 2; art. 405; art. 410; art. 410 § 1; art. 410 § 2; art. 411; art. 411 pkt. 2; art. 411 pkt. 4; art. 455; art. 481; art. 481 § 2; art. 5; art. 536; art. 536 § 2; art. 56; art. 58; art. 58 § 1; art. 58 § 2; art. 58 § 3; art. 6; art. 6 ust. 1; art. 628; art. 628 § 1; art. 7)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>1. Wprowadzenie do umownego stosunku zobowiązaniowego elementu nadrzędności jednej ze stron, która na podstawie swojej decyzji ustala wysokość patametrów (kursów walut) służących do wyznaczenia wysokości  świadczeń stron, bez odwołania do obiektywnych kryteriów jednoznacznie zakreślających granice przyznanych stronie uprawnień, stanowi naruszenie istoty stosunku zobowiązaniowego. Naruszenie istoty stosunku zobowiązaniowego oznacza przekroczenie granic swobody umów określonych w art. 353^1^ kc i prowadzi do nieważności czynności prawnej jako sprzecznej z ustawą (art. 58 kc), w sytuacji w której dotknięte nieważnością postanowienia dotyczyły ustalenia wysokości głównych świadczeń stron.</legalBasis>
      <legalBasis>2. Po stronie kredytobiorcy wykonującego nieważną umowę kedytu nie powstaje roszczenie o zwrot świadczeń spełnionych na rzecz banku w walucie,l w której wykorzystano kredyt, do momentu, w którym ich wysokość nie przekroczy kwoty wykorzystanego kredytu.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Katarzyna Konarzewska</recorder>
   <decision></decision>
   <reviser>Wioleta Żochowska</reviser>
   <publisher>Wioleta Żochowska</publisher>
   <dateOfPublication>2021-03-05 21:00:08.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-11-25 19:46:26.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>