<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="154505250000503_I_C_001702_2021_Uz_2021-09-06_001">
   <signature>I C 1702/21</signature>
   <date>2021-09-06 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2022-08-22 20:00:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15450525</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>asesor sądowy Mateusz Janicki</chairman>
   <judges>
      <judge>asesor sądowy Mateusz Janicki</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Odsetki</themePhrase>
      <themePhrase>Klauzule abuzywne</themePhrase>
      <themePhrase>Zasady zwrotu kosztów</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 32; art. 76)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 20)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 117; art. 117 § 2; art. 118; art. 3851; art. 3851 § 1; art. 3851 § 2; art. 3852; art. 5; art. 58; art. 58 § 1; art. 58 § 3; art. 805; art. 805 § 4; art. 807; art. 807 § 1; art. 830; art. 830 § 1; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 - )</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 3851 § 2 k.c., art. 455 k.c., art. 100 k.p.c., art. 3851 § 1 k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>1.	Teza orzeczenia:
1.	Skoro dochodzone odsetki wynosiły prawie tyle, co należność główna, to nie sposób by było nie uwzględnić tego przy ocenie stopnia wygrania (przegrania) sprawy. Relewantny w świetle art. 100 k.p.c. jest bowiem stopień uwzględnienia „żądań”, co nie jest tożsame z wartością przedmiotu sporu (tzw. w.p.s.), do której nie wlicza się odsetek (art. 20 k.p.c.). „Niezwracanie uwagi na odsetki” przy orzekaniu o kosztach wynika nie z obowiązującego prawa, tylko z tego, że na ogół dochodzone odsetki stanowią marginalną wartość w stosunku do wartości przedmiotu sporu.
2.	Nie bez znaczenia było, że powód podjął ryzyko, na którym mógł „zarobić” 3 132,11 zł (wartość oddalonych odsetek), a stracić 1 307,02 zł (różnica między kosztami, jakie by uzyskał, gdyby nie pozwał o przedawnione odsetki, a kosztami zasądzonymi w niniejszym postępowaniu) – nie oceniając zasadności jego podjęcia (tu bowiem w grę wchodzi stopień prawdopodobieństwa podniesienia przez konkretnego pozwanego zarzutu przedawnienia), powód miał do tego pełne prawo, ale i musi ponieść tego pełne konsekwencje.
3.	Stanowisko wskazujące na dopuszczalność naliczania odsetek od zatrzymanej tzw. „opłaty likwidacyjnej” dopiero od wezwania do zapłaty jest sprzeczne z powszechnie przyjmowanym i wynikającym z wiążącego orzecznictwa TSUE poglądu, że sankcja niezwiązania konsumenta abuzywnymi postanowieniami działa ex lege, bez potrzeby powoływania się na to przez konsumenta.
4.	Ubezpieczyciel powinien rozliczyć się przy uwzględnieniu niepomniejszania wypłaty o „opłatę likwidacyjną”. Oczywiście nie oznacza to, że w ogóle nie powinien się rozliczyć, tylko że rozliczenie to powinno nastąpić bez uwzględnienia jednego, konkretnego, abuzywnego postanowienia, które przewidywało pomniejszenie świadczenia w zależności od czasu zakończenia umowy. Skoro postanowienie o „określonym procencie Części Bazowej Rachunku” jest abuzywne, to po prostu wartości umorzonych jednostek w funduszach wypłaca się w całości, bez stosowania „określonego procentu” – w terminie, który wynika z OWU.
5.	Oferując konsumentowi produkt oszczędnościowy, nie można nie mieć na uwadze, że mogą wydarzyć się sytuacje, które zmuszają konsumenta do zmiany planów i wcześniejszej wypłaty środków. Oczywiste jest też, że konsument musi mieć możliwość reagowania na wyniki produktu i nie może być zmuszony do bezczynnego przyglądania się przez kilkanaście lat, jak produkt przynosi straty pod rygorem poniesienia jeszcze większych strat w związku z pobraniem tzw. „opłaty likwidacyjnej”. Nieuwzględnianie tego przez przedsiębiorcę nie pozwala na przejście nad tym do porządku dziennego przy ocenie uczciwości zastrzeganych opłat.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Edyta Cuprjak</reviser>
   <publisher>Edyta Cuprjak</publisher>
   <dateOfPublication>2022-08-22 20:00:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-01-21 19:37:18.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>